Facer balance dun ano como o de 2011 para un representante dunha forza política sensible coas persoas máis desfavorecidas como é o BNG non deixa de ser doloroso. A crise económica e as súas consecuencias para multitude de familias ten sido unha constante ao longo de todo o ano. Pero a resposta dos responsables políticos nos gobernos central e autonómico tampouco impulsaron medidas que serviran para paliar a situación.

No ámbito estatal, as políticas postas en marcha polo PSOE, que culminaron coa antidemocrática reforma constitucional do pasado mes de agosto, serviron para consolidar un sistema neoliberal ao servizo dos mercados e dos ditados de Merkel e Sarkozy. Ademais, baixo o pretexto de reducir gastos e fomentar a política de austeridade, decidiron aplicar un forte recorte das prestacións e os servizos sociais que non fixo máis que aumentar a situación de precariedade e inestabilidade de boa parte da poboación.

Pero o 2011 tamén trouxo, tras as eleccións xerais do 20 de novembro, a confirmación da presenza do BNG no Parlamento estatal. Os nosos representantes seguirán sendo a voz de Galiza en Madrid, a voz que defenderá os intereses dos galegos e galegas e que manterá o forte compromiso coa solución máis acaída aos problemas dos nosos sectores produtivos.

Se a xestión do goberno estatal serviu para empeorar as condicións de vida dos traballadores e traballadoras, o goberno do PP na Xunta tampouco achegou ningunha solución aos problemas de Galiza. Pola contra, os máis de dous anos e medio dos populares ao fronte do goberno galego só serviron para certificar o fracaso máis absoluto das políticas de Núñez Feijóo.

Precisamente baixo a súa presidencia, Galiza tense situado como a comunidade con maior incremento do paro, ao tempo que ten posto en marcha os recortes máis inxustos da historia democrática, ao afectar aos dos piares da nosa sociedade, como son a sanidade e os servizos sociais e o ensino. Profesorado, infraestruturas escolares, axudas de emerxencia social, servizo de asistencia no fogar ou plans concertados son algúns exemplos nos que a Xunta do PP aplicou a tesoira.

En Vigo as consecuencias da crise tamén se deixan notar: Arredor de 31.000 persoas en situación de desemprego e 600 desafiuzamentos ao longo deste ano e máis de 5.000 familias que precisan axudas para libros e comedor configuran a radiografía dunha cidade que necesita unha aposta decidida pola xeración de emprego e os servizos sociais. Diante desta situación cómpre priorizar onde se van gastar os cartos dos vigueses e viguesas por riba das humanizacións. En definitiva, hai que priorizar as persoas por riba das baldosas e atender as necesidades reais da cidadanía, máis alá do que simplemente queda bonito.

Na nosa cidade o 2011 tamén foi o último ano de goberno de BNG e PSOE, do que queda unha importante pegada nos eidos deportivo, cultural, e deportivo, sen esquecer o esforzo que fixemos no Casco Vello. Tras as eleccións municipais de maio e na última metade do ano, constatouse que o PSOE está ao fronte dun goberno en minoría e que é incapaz de poñer rumbo á situación que atravesa a cidade. Resultan preocupantes os recortes que na participación democrática estableceu o alcalde da cidade, impedindo a intervención de colectivos no pleno; afogando a colectivos sociais que manifestan a súa crítica e mesmo incumprindo acordos plenarios.

Neste 2012, os concelleiros e concelleira nacionalistas mantemos o noso compromiso de traballar en beneficio da cidade, porque quedan moitos asuntos pendentes aos que aos facer fronte: a crise do sector naval, da automoción, do pequeno e mediano comercio, e o escandaloso aumento do paro, así como o servindo de garante ao funcionamento democrático deste concello.

Eliminación do servizo de coidadores de barrio e do  bus eléctrico, peche do Centro de Artesanía Tradicional, falta de limpeza e mantemento diario… Vigo corre o risco de que o deterioro volva o seu Casco Vello “grazas” ao abandono imposto polo goberno municipal.

Nos seus primeiros cen días, o goberno da cidade non só non puxo en marcha ningunha nova iniciativa que contribúa á dinamización do Casco Vello, senón que as arroutadas do alcalde unicamente van na liña da paralización dos proxectos existentes. Por non falar da ocorrencia de que os coches eléctricos circulen polas súas rúas…

A recuperación do Casco Vello é un proxecto que require planificación, constancia e, sobre todo, un compromiso firme por parte dos dirixentes. Só con estes criterios será posible que no barrio histórico de Vigo a cidadanía poda residir, pasear, mercar e, en definitiva, vivir.

Curiosamente, PP e PSOE únense para introducir na constitución, que ata agora era intocable ata para garantir na práctica a igualdade entre homes e mulleres, unha postura ideolóxica determinada, claramente liberal e de dereitas, supeditada ao ditado dos mercados financeiros e os ditados de Merkel e Sarkozy.
Pero ademais é unha vergonza política que non expliquen á xente o que realmente significa esta reforma constitucional que se fixo en pleno mes de agosto ás agochadas. Fronte a este escurantismo de PP e PSOE, o BNG di non a esta reforma da constitución e ademais preocúpase por informar á cidadanía do que realmente vai supoñer esta reforma para todos e todas nós: Con esta reforma da constitución, PP e PSOE consolidan o estado neoliberal, as políticas privatizadoras e de recorte dos servizos públicos básicos.

“Viajeros al tren, gallegos también”. Iso dicían os xefes de estación do outro lado do Padornelo hai xa algún tempo. E neste caso, ademais do desprezo que moitos dos nosos emigrantes sufrían cando tiñan que coller a maleta para gañarse a vida fóra do país, Galiza ten sufrido historicamente un importante atraso no relativo ás infraestruturas de transporte, un atraso que está lonxe de ser resolvido.

O pasado martes asistín, na miña condición de tenente alcalde, á presentación do proxecto da futura estación do AVE. Sen ter en conta outras consideracións, o edificio deseñado polo arquitecto Tom Mayne será positivo, e desde logo, un punto referencial da nosa cidade. No entanto, debemos ter presentes outras cuestións. O que os vigueses e viguesas queren saber non é como vai ser o edificio da estación, senón cando vai estar rematada a conexión de Alta Velocidade co Eixo Atlántico e coa Meseta. As obras do Eixo Atlántico, que están rematadas entre Santiago e A Coruña, veñen sufrindo unha parada inexplicable. E a conexión directa de Vigo coa Meseta (a xa famosa variante de Cerdedo) vén de aprazarse indefinidamente.

Para a nosa cidade será vital rematar o Eixo Atlántico, que conectará Vigo, Pontevedra, Vilagarcía, Santiago e A Coruña en menos tempo do que leva hoxe desprazarse en coche pola autoestrada do Atlántico, e ademais dun modo máis seguro e ecolóxico. Porén, non chega con iso. (máis…)

Atravesado pola autoestrada e polas vías do tren, o barrio de Teis é vítima da súa situación xeográfica, na entrada norte de Vigo. Está cortado por dúas vías de transporte que dificultan a súa comunicación interna, cos conseguintes problemas de contaminación acústica e visual. É por iso que o BNG, desde o ano 2001, está traballando para conseguir que o último tramo da autoestrada poida converterse nunha vía urbana xestionada polo concello. Hoxe de feito,  a deputada viguesa do BNG, Olaia Fernández Davila e mais eu reunirémosnos con distintos representantes sociais e veciñais de Teis para tratar sobre este asunto.

Foi precisamente no 2001 cando desde o goberno municipal liderado polo BNG se lle solicitou ao ministerio de Fomento (presidido por Álvarez Cascos) a cesión deste tramo. Non foi posible pola negativa do goberno estatal do PP e da empresa concesionaria da autoestrada. Hai uns días, Olaia volvía levar esta proposta ao Congreso. Pero agora quen dixo non foi o ministro José Blanco. Como xa teño dito, non se pode falar da ampliación da ponte de Rande ou da autovía alternativa sen peaxe Vigo-Pontevedra ao tempo que se ignoran as xustas demandas dos veciños e veciñas de Teis.

Pero, qué beneficios traería para Teis e para toda a parte norte de Vigo a cesión da AP9? (máis…)

Levo máis tempo do que me gustaría sen deixar nesta fiestra novos comentarios e quero empezar este novo artigo pedindo desculpas. Como está xa á volta da esquina o comenzo dun novo ano, que é sempre tempo de facer propósitos de enmenda, vou incluir na miña lista o de adicarlle algo máis de tempo a atender este blog. Non sempre é doado, porque a actividade diaria é moita, pero tentarei sacar algún ratiño máis para manter ben aberta esta fiestra.

Rematamos agora un ano que ten sido moi intenso e que desde o punto de vista das nosas áreas no Goberno municipal penso, sinceiramente, que ten sido un ano de consolidación e de avance na posta en marcha dunha política máis achegada á veciñanza, que é o que desde o BNG sempre defendemos. No 2009 que imos empezar percibiranse xa con maior forza os resultados do traballo que vimos desenvolvendo neste ano e medio de goberno.

Pero hoxe máis que facer un balance da xestión ou debuxar novos retos de futuro, quero fundamentalmente desexarvos a todos e todas unhas moi felices festas e que o novo ano veña cargado de todo aquilo que queredes. Eu tamén teño o meu desexo. Son moitos os proxectos que me gustaría que se fixeran realidade, pero por riba de todo o que realmente desexo é que o 2009 sexa un ano no que a gran noticia fóra que o paro non existe para os vigueses e as viguesas. Estou certo que iso sería o elemento fundamental para que todos os nosos demáis soños se cumplisen.

Vimos de iniciar un novo curso político con renovados ánimos para seguir traballando por e para a xente. Temos por diante moito traballo que facer para afondar na mellora da calidade de vida dos vigueses e viguesas, que é o obxectivo co que os nacionalistas desenvolvemos a nosa acción desde o goberno da cidade.

Despois dun primeiro ano de andaina da coalición cos socialistas, no que se foron pulindo os engrenaxes, entramos agora na etapa na que hai que avanzar na consolidación do goberno municipal. É xa un equipo maduro que ten o reto de levar adiante grandes proxectos e investimentos para a cidade. Hai que pisar o acelerador para concretalos, empezando polo desenvolvemento do Plan Xeral de Ordenación Municipal. Vigo levaba moitos anos agardando por un documento que definira o seu futuro. Agora xa o ten e penso que pasou o tempo da discrepancia. Temos a grande oportunidade de contar cun instrumento que revitalice a vida da cidade é penso que o importante é que vaiamos todos da man, deixando traballar aos técnicos porque non hai volta atrás. Claro que o feito de deixar aparcadas as diferenzas, non significa que se implanten os mecanismos axeitados para que os afectados sexan xustamente recomensandos. O BNG sempre vai estar ao seu carón.

O desenvolvemento do PXOM vai xogar, sen dúbida, un papel determinante no futuro de Vigo, aínda que non vai ser o único elemento sobre o que a nosa cidade vai apoiar o seu futuro. Estamos xa en fase de elaboración dos orzamentos do Estado e da Xunta e neles xogámonos tamén boa parte do noso futuro. É certo que estamos en tempos de crise, pero esa non pode ser a desculpa para que a nosa cidade non reciba o que lle corresponde. Non se pode recortar alí onde historicamente houbo desequilibrio nos investimentos, como é o noso caso. Existe unha débea histórica coa cidade máis importante de Galiza e desde o BNG imos esixir que se cumpran os compromisos que tanto o Goberno do Estado como o da Xunta teñen coa nosa cidade, empezando por infraestruturas como o AVE. Só se nos seus orzamentos aparecen as partidas que garantan o cumprimento do prazos para a súa chegada poderemos confiar no cumprimento da palabra dada. Nós imos facer un seguimento moi estreito para ver o grao de execución das partidas orzamentarias destinadas a Vigo, que é como realmente se fan realidade as promesas.

Nos podo deixar de referirme tampouco a outra cuestión que vai ter moito protagonismo neste curso político, como son as eleccións autonómicas. É unha cita na que Vigo se xoga moito. Os nacionalistas defenderemos o noso proxecto político, co convencemento de que un BNG forte na Xunta vai ser un BNG que conte con Vigo. Os datos están aí e non enganan. So hai que ver as actuacións e investimentos das consellarías nacionalistas na nosa cidade ata o de agora, para saber como serán no futuro con maio respaldo cidadá.

O que de ningún xeito imos facer é utilizar a campaña electoral para interferir na política municipal. Na nosa xestión diaria no Concello iremos debullando os moitos proxectos que temos nas distintas áreas nacionalistas e cos que afrontamos con moita ilusión e gañas de traballar este novo curso. Ese vai ser o noso labor para superar as asignaturas que esta cidade ten pendentes.