Facer balance dun ano como o de 2011 para un representante dunha forza política sensible coas persoas máis desfavorecidas como é o BNG non deixa de ser doloroso. A crise económica e as súas consecuencias para multitude de familias ten sido unha constante ao longo de todo o ano. Pero a resposta dos responsables políticos nos gobernos central e autonómico tampouco impulsaron medidas que serviran para paliar a situación.

No ámbito estatal, as políticas postas en marcha polo PSOE, que culminaron coa antidemocrática reforma constitucional do pasado mes de agosto, serviron para consolidar un sistema neoliberal ao servizo dos mercados e dos ditados de Merkel e Sarkozy. Ademais, baixo o pretexto de reducir gastos e fomentar a política de austeridade, decidiron aplicar un forte recorte das prestacións e os servizos sociais que non fixo máis que aumentar a situación de precariedade e inestabilidade de boa parte da poboación.

Pero o 2011 tamén trouxo, tras as eleccións xerais do 20 de novembro, a confirmación da presenza do BNG no Parlamento estatal. Os nosos representantes seguirán sendo a voz de Galiza en Madrid, a voz que defenderá os intereses dos galegos e galegas e que manterá o forte compromiso coa solución máis acaída aos problemas dos nosos sectores produtivos.

Se a xestión do goberno estatal serviu para empeorar as condicións de vida dos traballadores e traballadoras, o goberno do PP na Xunta tampouco achegou ningunha solución aos problemas de Galiza. Pola contra, os máis de dous anos e medio dos populares ao fronte do goberno galego só serviron para certificar o fracaso máis absoluto das políticas de Núñez Feijóo.

Precisamente baixo a súa presidencia, Galiza tense situado como a comunidade con maior incremento do paro, ao tempo que ten posto en marcha os recortes máis inxustos da historia democrática, ao afectar aos dos piares da nosa sociedade, como son a sanidade e os servizos sociais e o ensino. Profesorado, infraestruturas escolares, axudas de emerxencia social, servizo de asistencia no fogar ou plans concertados son algúns exemplos nos que a Xunta do PP aplicou a tesoira.

En Vigo as consecuencias da crise tamén se deixan notar: Arredor de 31.000 persoas en situación de desemprego e 600 desafiuzamentos ao longo deste ano e máis de 5.000 familias que precisan axudas para libros e comedor configuran a radiografía dunha cidade que necesita unha aposta decidida pola xeración de emprego e os servizos sociais. Diante desta situación cómpre priorizar onde se van gastar os cartos dos vigueses e viguesas por riba das humanizacións. En definitiva, hai que priorizar as persoas por riba das baldosas e atender as necesidades reais da cidadanía, máis alá do que simplemente queda bonito.

Na nosa cidade o 2011 tamén foi o último ano de goberno de BNG e PSOE, do que queda unha importante pegada nos eidos deportivo, cultural, e deportivo, sen esquecer o esforzo que fixemos no Casco Vello. Tras as eleccións municipais de maio e na última metade do ano, constatouse que o PSOE está ao fronte dun goberno en minoría e que é incapaz de poñer rumbo á situación que atravesa a cidade. Resultan preocupantes os recortes que na participación democrática estableceu o alcalde da cidade, impedindo a intervención de colectivos no pleno; afogando a colectivos sociais que manifestan a súa crítica e mesmo incumprindo acordos plenarios.

Neste 2012, os concelleiros e concelleira nacionalistas mantemos o noso compromiso de traballar en beneficio da cidade, porque quedan moitos asuntos pendentes aos que aos facer fronte: a crise do sector naval, da automoción, do pequeno e mediano comercio, e o escandaloso aumento do paro, así como o servindo de garante ao funcionamento democrático deste concello.

Estimadas amigas e amigos que nos acompañastes nesta campaña. Grazas polo voso apoio e polo voso alento, pola vosa presenza nos actos sectoriais e nos actos en barrios e parroquias, polo voso esforzo en transmitir a nosa mensaxe, ou en prestarlle atención ás nosas propostas. O meu compromiso e o do BNG de Vigo será o de seguir a carón dos vigueses e viguesas en calquera circunstancia e defender todas as medidas en positivo de transformación da cidade que se tomaron nos últimos catro anos.

Vigo segue a precisar do BNG e do compromiso de todos os vigueses e viguesas para facer unha cidade mellor nunha Galiza máis libre e máis xusta.

O BNG ten levado a iniciativa nesta campaña electoral. Somos os únicos en facer propostas que logo os demais copian. Levo tempo pedindo que as outras forzas políticas con posibilidade de acceder á Alcaldía digan con claridade cal é o seu proxecto e o seu modelo de cidade. A realidade é que o fomos a única forza política que presentou o seu programa completo o día do inicio oficial da campaña, resumido nos 13 Compromisos con Vigo.

A día de hoxe, seguimos sendo a única forza política que ten amosado unha posición clara sobre cuestións como a mobilidade e o transporte público, apostando pola creación dun ente metropolitano de transportes e pola posta en marcha de carrís bici na nosa cidade. Tomamos posición con claridade sobre a remunicipalización do servizo de augas cando caduque a actual concesión, no 2015. Demos cifras e datas claras sobre que facer en materia de emprego e servizos sociais: 2.500 postos de traballo a crear en dous anos con fondos municipais e tamén un aumento da porcentaxe do orzamento destinado a soster a cuarta pata do Estado do Benestar, os servizos de Benestar Social, até acadar o 8% do total.

É preciso concentrar o voto da xente galeguista e nacionalista que lle quere ao noso país. E tamén o voto de toda a esquerda, de toda a xente progresista que de cotío se dá conta de que as dúas grandes forzas políticas estatais seguen os ditados da gran banca, da chanceler Merkel e do Fondo Monetario Internacional. Mais sobre todo, é preciso frear ao Partido Popular, que é quen representa, desde o goberno da Xunta de Galiza, a aplicación das receitas da dereita dura no noso país: recortes en políticas sociais, en políticas de apoio ás mulleres e privatización encuberta da sanidade pública, como vemos en Vigo co proxecto do novo hospital. Lembremos que desde que Feijóo goberna a Xunta hai 75.000 parados e paradas máis no noso país.

O día 22 de maio, temos que dicirlle ao señor Feijóo que non queremos esas políticas de dereitas en Vigo. Que non queremos que trasladen aos concellos os recortes sociais que están a facer na Xunta de Galiza. Votar a Corina Porro significa apoiar ao mesmo partido que ataca o galego, que favorece ás empresas de fóra e recorta dereitos aos máis desfavorecidos. Votar ao BNG, cuxa lista teño a honra de encabezar, é votar polo equipo da casa, polos que van defender un Vigo máis igualitario e con máis emprego, votar por un Vigo que sexa capital metropolitana e siga sendo o motor económico de Galiza.

Cando falo de comercio, falo de algo moi achegado para min. Sempre recordarei a miña nai, erguéndose ás 5 da mañá para ir vender a froita e as flores no Mercado do Calvario. O traballo dos pequenos e medianos comerciantes, que traballan numerosas horas e só teñen un día á semana para descansar sempre merecerá o meu máximo respecto. Por iso, foi un área que me supuxo unha grande satisfacción dirixir persoalmente desde a Tenencia de Alcaldía, e é un área pola que o BNG aposta no seu programa electoral para os próximos catro anos.

A concellaría de Comercio conseguiu, nestes catro anos, moitas melloras para o sector, como me teñen recoñecido os e as profesionais do sector. A partir do 2007, por fin houbo un departamento dedicado totalmente ao comercio no Concello de Vigo, xestionando esta área desde o diálogo coas asociacións de comerciantes, cando antes o único que se facía desde o Concello era o alumeado de Nadal.

Nós puxemos en marcha a reforma do Mercado do Progreso , deseñamos o proxecto para o novo Mercado do Berbés e investimos, en definitiva, en torno a catro millóns de euros entre axudas directas é subvencións ás familias con dificultades económicas para que consumiran no pequeno comercio de Vigo. (máis…)

Para milleiros de persoas na nosa cidade, a palabra emprego é unha preocupación constante. Unha palabra que provoca anguria e mesmo pesadelos. Non podemos ficar de brazos cruzados ante esta situación, unha situación provocada por unha crise económica que están a pagar aqueles e aquelas que non a provocaron, como se denunciou nas mobilizacións do 1 de maio. Para o BNG de Vigo, a aposta polo emprego é algo vital, a diferencia doutras forzas políticas que falan de emprego pero non explican cales son as súas propostas, como o Partido Popular da señora Corina Porro.

Non podemos esquecernos das familias que teñen practicamente a todos os seus membros sen traballo (o outro día, nunha reunión en Comesaña comentábanme o caso dunha familia na que a nai e o pai perderon o traballo, os fillos estaban buscando o primeiro emprego, e tiveron que retirar ao avó dunha residencia para a terceira idade na que estaba para sobrevivir coa súa pensión). Tampouco podemos esquecernos dos mozos e das mozas que demandan a súa primeira oportunidade no mundo do traballo, ao saír da Universidade ou dos ciclos de Formación Profesional.

O noso compromiso é a posta en marcha dun plano de emprego municipal a dous anos (2012 e 2013) que cre postos de traballo vinculados a pequenas obras e servizos municipais. (máis…)

Co comezo da campaña electoral, remata o mandato de Corina Porro á fronte da Autoridade Portuaria. Unha vez descontados os fogos de artificio, os “tinglados”, as subvencións a entidades deportivas e culturais… este mandato queda revelado como un fracaso en termos de tráfico portuario. Como denunciamos hoxe a compañeira Olaia Fernández Davila e mais eu, nos últimos dous anos, os tráficos de mercadorías xerais descenderon en medio millón de toneladas.

Descendeu, por exemplo, en 60.000 toneladas o tráfico de froita do Porto de Vigo. Mentres a presidenta da Autoridade Portuaria e actual candidata do Partido Popular á alcaldía se preocupaba por diversos asuntos, entre eles o de pelexarse coa administración municipal, esqueceu negociar a renovación do acordo coa empresa concesionaria da terminal de froita. Debemos ser conscientes de que o Porto non vive só de cruceiros e transatlánticos, senón que o seu principal interese é comercial, como punto clave no transporte de mercadorías. E nestes momentos, atopámonos con que mesmo os graniteiros do Porriño teñen que buscar outros embarcadoiros porque teñen problemas no Porto vigués.

O Porto é unha institución estratéxica para o futuro da cidade e por iso consideramos que non se pode perder máis tempo en planificar acaídamente o seu futuro. (máis…)

Este luns participei xunto con boa parte da candidatura nun  acto público no Calvario. Foi un dos primeiros actos abertos desta precampaña, que aproveitamos para reivindicar a nosa acción de goberno en favor das persoas. Pero tamén para reivindicar o traballo dos compañeiros e compañeiras que nos precederon no Concello, como pioneiros da transformación de Vigo para convertir a nosa cidade nunha urbe máis social e máis sustentable, pensada para vivir e non só para traballar.

O BNG decidiu peatonalizar o Calvario coa oposición, ou coas reticencias, doutras forzas políticas durante o mandato municipal 1999-2003. Apostamos no seu día por facer deste barrio (e da Praza da Independencia, e do Casco Vello) espazos para que a xente pasease, retirando o tráfico de vehículos dalgunhas rúas. Por iso fomos moi criticados polo PP e tamén polos que daquela eran os nosos socios minoritarios de goberno. Pero demostrouse que o BNG foi capaz de abrir camiños. Como dixemos no seu día: “queremos converter a cidade-taller en cidade-fogar”. (máis…)

Representantes de Escocia, Gales, Cataluña, Córsega e Euskadi participaron este xoves 30 nas xornadas da Alianza Libre Europea sobre fondos de cohesión. Viaxei até o Parlamento Europeo en Bruxelas, convidado por Ana Miranda, futura eurodeputada do BNG para  intercambiar e compartir experiencias de xestión, en calidade de tenente alcalde de Vigo. Son dos que pensa que iniciativas como a ALE (partido europeo formado por distintas organizacións nacionalistas ou representantes de minorías nacionais de toda Europa) nos deben servir para coñecer o que se fai noutras latitudes -por exemplo, no goberno en solitario do SNP en Escocia- e tamén para dar a coñecer a nosa acción de goberno nas institucións galegas.

Na miña intervención, baixo o título: “Vigo, o caso dunha cidade da periferia atlántica de Europa”, mencionei a importancia de que se manteñan os fondos de cohesión para territorios como Galiza e a área de Vigo, fondos que non son un agasallo de Alemaña senón que se instituíron para compensar os desequilibrios causados pola integración europea. Estou convencido de que Vigo é o vínculo decisivo entre Galiza e o Norte de Portugal e que isto debe ser un argumento para esixir un trato especial por parte das institucións comunitarias debido á súa consideración de cidade fronteiriza e portuaria.

Lembrei aos asistentes que o sector pesqueiro está pagando hoxe as consecuencias dunha política pesqueira común que discrimina a nosa frota pesqueira (máis…)

Pasaron case catro anos desde que o BNG entrou no goberno municipal de Vigo. Catro anos de esforzo, ilusión e compromiso coa nosa cidade e co noso país. Participamos dun goberno orientado polo compromiso coa xente de Vigo e de Galiza, desde os nosos valores e principios e desde o compromiso coa cidade e o conxunto de país. Partimos da base que gobernar non é o mesmo que mandar. Gobernar é escoitar á veciñanza, atender as súas demandas, facer fronte ás súas necesidades, ser próximos aos seus problemas, ser transparentes nas nosas actuacións. Agora, chega a hora de facer balance para que a cidadanía escolla.

Fixémolo a semana pasada, nun acto conxunto cos socios de goberno. Estámolo a facer esta semana mediante diversos actos sectoriais nos cales pretendemos informar á cidadanía da nosa labor en deportes, cultura, benestar, igualdade, comercio, turismo e outras áreas.

Grazas á labor dos nosos concelleiros e concelleiras, en Vigo duplicamos os orzamentos de benestar, puxemos en marcha novas infraestruturas deportivas como as piscinas de Barreiro e da Miñoca ou o pavillón de Navia, garantimos unha programación cultural para todo o ano no Auditorio Municipal, abrimos locais de ensaio para os músicos novos e puxemos en valor o noso patrimonio, reconquistando para a cidadanía o Casco Vello como un lugar para vivir e coñecer. (máis…)

Os homes (e as mulleres) teñen demostrado ao longo da historia terse comportado como a especie elixida para dominar o mundo. Pero hai un factor externo a nós que non podemos controlar, nin através da ciencia, nin através da política: a natureza. E a natureza é capaz de rematar coa terra que pisamos.

Como todos e todas sabedes, Xapón sufriu o pasado venres as consecuencias do que algúns chamaron “enfado da natureza”. O tsunami máis brutal dos últimos 140 anos arrasou con todo o que se atopou no camiño. Producíronse milleiros de vítimas e todo Xapón (e as nacións veciñas) está tremendo polas consecuencias dos escapes radioactivos da central nuclear de Fukushima. Isto abre de novo o debate sobre a enerxía nuclear. En primeiro lugar, temos que expresar a nosa solidariedade coa xente que está vivindo en primeira persoa as consecuencias da catástrofe, tanto do tsunami como da ameaza nuclear; por non falar das consecuencias secundarias, como o desabastecemento eléctrico que xa afecta a Tokio, unha das cidades máis grandes do mundo.

A Organización Mundial da Saúde pide prudencia, e o certo é que as autoridades xaponesas están a facer o que poden, pero o risco é terrible: nestes momentos hai perigo de fusión dos reactores 1, 2 e 3 da central. E que facermos a partir de agora? Desde logo que o acontecido pon de novo sobre a mesa o debate nuclear. E nese sentido, non por oportunismo, senón por coherencia, é preciso lembrar a oposición do BNG á enerxía nuclear. (máis…)