O tempo da e quita razóns. Este dito popular cobra forza estes días tras a presentación do Plan de Utilización de Espazos Portuarios, un documento que desde o BNG reclamamos insistentemente como paso previo á calquera actuación portuaria. O simple feito de que, por fin, exista ese plan é xa unha victoria dos nacionalistas, que durante moito tempo estivemos sos como formación política nesa reivindicación e fomos, por elo, o foco de críticas e acusacións que hoxe se demostran inxustas.

Pero non só a presentación do documento é unha boa nova para nós, tamén as súas conclusións son benvidas porque abren o camiño para que se poida chegar a un consenso sobre como debe ser o futuro do noso Porto. O primeiro que podemos constatar é que o plan di que é posible o desenvolvemento portuario co respecto medioambiental pola nosa ría. Desde o BNG puxemos sempre como condición que calquera actuación tiña que ser compatible coa ría. Esa posición que defendimos non foi sempre entendida, pero hoxe se demostra que, como dicía ao inicio, o tempo da e quita razóns. É posible que o Porto creza, algo do que nunca estivemos encontra, pero ese crecemento pode facerse sen acometer recheos puros e duros, racionalizando primeiro os espazos e buscando solucións que non danan a ría.

O Plan de Usos non só elimina recheos anteriormente propostos, senon que recolle alternativas totalmente compatibles co medio ambiente para cada unhas das ampliacións que se consideran necesarias. Nós imos velar porque cando haxa que optar por unha ou outra solución non sexa o criterio económico o que prime, senon o medioambiental. Pero ademais diso, cada unhas das actuacións terá que pasar previamente un informe medioambiental, cuestión esta que cando a reclamaba o BNG hai anos era calificada como un despropósito e que hoxe xa non se cuestiona.

Este documento é, en definitiva, un bo punto de partida para que o Porto de Vigo poda seguir sendo competitivo e desenvolver as súas infraestruturas para mellorar os seus servizos. Estamos moi satisfeitos de que finalmente se entenderan as nosas razóns e se asuman como puntos de partida para facer compatible o crecemento do Porto co noso gran tesouro, a Ría. O tempo da e quita razóns, e neste caso doulla ao BNG.

Compartir

Hoxe coñecemos os últimos datos do paro e como era previsible non son bos. O desemprego subiu en Galicia o último mes en máis de 11.400 persoas e a cifra de parados supera xa os 200.000. Estas persoas que perderon o seu emprego son a verdadeira cara da crise. Son elas as que sinten en carne propia o difícil momento económico que estamos pasando, ás que fan números para chegar a fin de mes e non chegan, ás que demandan axuda para poder pagar a súa hipoteca… Son elas as que viven no día a día as consecuencias da crise e son elas, polo tanto, ás que temos que apoiar.

Nas actuacións que se están a desenvolver para combatir a crise o principal obxectivo ten que ser garantir que os cartos chegan ás empresas e sectores económicos que máis o precisan e ás familias que están asumindo a sangría do desemprego. A preocupación das administracións ten que ser como axudar a estos colectivos é non crear espectáculos arredor do grandes banqueiros e empresarios. Non podemos permitir que haxa pequenas e medianas empresas que están facendo equilibrios ou se ven obrigadas a facer Expedientes de Regulación de Emprego porque non reciben apoio financieiro, mentras os grandes titulares continúan a ser como se vai salvar desta situación aos bancos. Calquera axuda que se dirixa a eles ten que garantirse que repercuta directamente nas familias e nesas empresas que son o auténtico soporte do noso tecido económico.

O apoio hai que enfocalo en axudar aos sectores máis desfavorecidos, ás persoas con menos recursos e aos empresarios que xeran emprego. Nese camiño estamos a traballar as diferentes concellerías nacionalistas. Desde o Departamento de Benestar Social tense incrementado notablemente todos os programas e axudas dirixidos aos máis desfavorecidos. Na área de Comercio estamos a traballar directamente coas asociacións para desenvolver as iniciativas que eles entenden que máis lles poden beneficiar. Son só algúns exemplos do que estamos a facer no curto prazo, pero pensamos que tamén hai que pensar no longo prazo. É por iso que consideramos moi importante traballar na promoción da cidade ou xestionar que a cidade conte con eventos deportivos ou culturais de carácter internacional. Eses investimentos redundarán en beneficio para a cidade en sectores como o hosteleiro, o hoteleiro ou o comercio. Son grandes xeradores de emprego, nunha cidade que ten que diversificar o seu papel como motor de Galiza máis alá da industria, pero que son dos máis afectados pola crise e, como consecuencia, nichos nos que se está a instalar o paro. Eses empresarios e empresarias e os seus traballadores e traballadoras son a verdadeira cara da crise.

Compartir

Levo máis tempo do que me gustaría sen deixar nesta fiestra novos comentarios e quero empezar este novo artigo pedindo desculpas. Como está xa á volta da esquina o comenzo dun novo ano, que é sempre tempo de facer propósitos de enmenda, vou incluir na miña lista o de adicarlle algo máis de tempo a atender este blog. Non sempre é doado, porque a actividade diaria é moita, pero tentarei sacar algún ratiño máis para manter ben aberta esta fiestra.

Rematamos agora un ano que ten sido moi intenso e que desde o punto de vista das nosas áreas no Goberno municipal penso, sinceiramente, que ten sido un ano de consolidación e de avance na posta en marcha dunha política máis achegada á veciñanza, que é o que desde o BNG sempre defendemos. No 2009 que imos empezar percibiranse xa con maior forza os resultados do traballo que vimos desenvolvendo neste ano e medio de goberno.

Pero hoxe máis que facer un balance da xestión ou debuxar novos retos de futuro, quero fundamentalmente desexarvos a todos e todas unhas moi felices festas e que o novo ano veña cargado de todo aquilo que queredes. Eu tamén teño o meu desexo. Son moitos os proxectos que me gustaría que se fixeran realidade, pero por riba de todo o que realmente desexo é que o 2009 sexa un ano no que a gran noticia fóra que o paro non existe para os vigueses e as viguesas. Estou certo que iso sería o elemento fundamental para que todos os nosos demáis soños se cumplisen.

Compartir

Crise. Esa é a palabra que, por desgraza, dende hai xa varios meses centra o interese. Estamos a atravesar unha difícil situación económica que se deixa sentir en todos os ámbitos da vida e que xa está a ter maior incidencia nos sectores máis desfavorecidos, que son sempre os que padecen en primeiro lugar as consecuencias destes procesos.

Neste contexto é no que o Goberno municipal afrontou a elaboración dos orzamentos do vindeiro ano. A situación loxicamente obrigou a facer unha racionalización dos gastos, pero sabedores de que a Administración local vai ter que dar resposta ás consecuencias derivadas da crise, fomos quen tamén de manter o nivel de crecemento nas partidas directamente vinculadas á atención cidadá, é dicir, aquelas de marcado carácter social, as que nos van permitir ampliar as axudas para atender ás persoas desfavorecidas, dependentes, en risco de exclusión socia, infancia…

Son estes sectores os que con maior virulencia van sentir o mal momento económico que vivimos e aos que dende o BNG queremos prestar atención.Por iso nas nosas áreas de xestión apostamos fortemente polo gasto social. Incrementamos as partidas destinadas a todos os programas relacionados directamente coa mellora da calidade de vida dos nosos veciños e veciñas, porque mantemos o noso compromiso de traballar para a xente.

O gasto social é un dos piares sobre os que se sosteñen os orzamentos, pero dende as nosas concellerías quixemos tamén facer un esforzo nos investimentos para continuar impulsando a recuperación integral do Casco Vello. O noso barrio histórico vai ter por segundo ano consecutivo a maior aportación económica por parte do Concello. Tres millóns de euros, que sumados aos sete do Consorcio do Casco Vello, van permitir continuar avanzando con paso firme nun obxectivo que para nós é preferente: recuperar o barrio cerne da cidade. Como teño manifestado reiteradamente é un proceso longo e complicado porque tras moitos anos de abandono hai moito traballo por facer, pero neste primeiro ano xa se está a notar que desta vez vai.

O gasto social e o Casco Vello foron as nosas prioridades nestes orzamentos, pero igualmente afrontamos na súa elaboración algo que para nós e fundamental na nosa acción de goberno: cumprir o pacto de goberno asinado co PSOE. É podemos dicir que as cuestións ás que nos comprometimos con esa sinatura están recollidas nos orzamentos, para dar resposta ás demandas e necesidades que ten a cidade.

Por segundo ano consecutivo Vigo vai comenzar o ano cun orzamento aprobado e listo para executar e iso é algo que tamén ten a súa relevancia. É moi importante para a cidadanía contar cos orzamentos do Concello en tempo e forma, porque iso vai permitir que teñan acceso antes ás subvencións, que podian solicitar canto antes as axudas ás que teñen dereito ou que non se retrase a execución das obras. Iso tamén incide na mellora da calidade de vida da veciñanza.

O BNG ten boa parte de responsabilidade no feito de que os orzamentos estean aprobados a un de xaneiro e se negociaran sen facer deles un reparto do pastel ou entrar en batallas partidistas. A nosa responsabilidade fai que a por riba de todo poñamos o interese da cidade e dos seus veciños e veciñas. E estou certo de que para eles estes son uns bos orzamentos, nunha época na que pende sobre nós unha difícil situación económica.

Compartir

Vimos de iniciar un novo curso político con renovados ánimos para seguir traballando por e para a xente. Temos por diante moito traballo que facer para afondar na mellora da calidade de vida dos vigueses e viguesas, que é o obxectivo co que os nacionalistas desenvolvemos a nosa acción desde o goberno da cidade.

Despois dun primeiro ano de andaina da coalición cos socialistas, no que se foron pulindo os engrenaxes, entramos agora na etapa na que hai que avanzar na consolidación do goberno municipal. É xa un equipo maduro que ten o reto de levar adiante grandes proxectos e investimentos para a cidade. Hai que pisar o acelerador para concretalos, empezando polo desenvolvemento do Plan Xeral de Ordenación Municipal. Vigo levaba moitos anos agardando por un documento que definira o seu futuro. Agora xa o ten e penso que pasou o tempo da discrepancia. Temos a grande oportunidade de contar cun instrumento que revitalice a vida da cidade é penso que o importante é que vaiamos todos da man, deixando traballar aos técnicos porque non hai volta atrás. Claro que o feito de deixar aparcadas as diferenzas, non significa que se implanten os mecanismos axeitados para que os afectados sexan xustamente recomensandos. O BNG sempre vai estar ao seu carón.

O desenvolvemento do PXOM vai xogar, sen dúbida, un papel determinante no futuro de Vigo, aínda que non vai ser o único elemento sobre o que a nosa cidade vai apoiar o seu futuro. Estamos xa en fase de elaboración dos orzamentos do Estado e da Xunta e neles xogámonos tamén boa parte do noso futuro. É certo que estamos en tempos de crise, pero esa non pode ser a desculpa para que a nosa cidade non reciba o que lle corresponde. Non se pode recortar alí onde historicamente houbo desequilibrio nos investimentos, como é o noso caso. Existe unha débea histórica coa cidade máis importante de Galiza e desde o BNG imos esixir que se cumpran os compromisos que tanto o Goberno do Estado como o da Xunta teñen coa nosa cidade, empezando por infraestruturas como o AVE. Só se nos seus orzamentos aparecen as partidas que garantan o cumprimento do prazos para a súa chegada poderemos confiar no cumprimento da palabra dada. Nós imos facer un seguimento moi estreito para ver o grao de execución das partidas orzamentarias destinadas a Vigo, que é como realmente se fan realidade as promesas.

Nos podo deixar de referirme tampouco a outra cuestión que vai ter moito protagonismo neste curso político, como son as eleccións autonómicas. É unha cita na que Vigo se xoga moito. Os nacionalistas defenderemos o noso proxecto político, co convencemento de que un BNG forte na Xunta vai ser un BNG que conte con Vigo. Os datos están aí e non enganan. So hai que ver as actuacións e investimentos das consellarías nacionalistas na nosa cidade ata o de agora, para saber como serán no futuro con maio respaldo cidadá.

O que de ningún xeito imos facer é utilizar a campaña electoral para interferir na política municipal. Na nosa xestión diaria no Concello iremos debullando os moitos proxectos que temos nas distintas áreas nacionalistas e cos que afrontamos con moita ilusión e gañas de traballar este novo curso. Ese vai ser o noso labor para superar as asignaturas que esta cidade ten pendentes.

Compartir

Estes días estou acudindo a moitos dos espectáculos e actividades que se están desenvolvendo e a sensación que teño é que había moito tempo que a cidadanía agardaba por unhas festas de verdade, onde poder involucarse e gozar do ambiente festivo. A boa acollida que está tendo o programa anímanos a seguir mellorando para vindeiros anos, pero reafírmanos na idea de que este é o camiño que hai que seguir.

Non hai que esquecer tampouco que as Festas de Vigo, ademais de ser para goce dos vigueses e as viguesas, deben ser un aspecto que poña en valor a cidade e contribúa a súa proxección exterior. Teñen que ser tamén un dos sinais de identidade da nosa cidade. Este ano puxemos o primeiro chanzo para que andando o tempo as festas sexan un elemento máis de ínterese da cidade, como acontece noutros lugares.

Ese é un traballo que temos que facer entre todos. Desde o que a nós nos corresponde podedes estar certos de que imos seguir traballando a reo para perfeccionar todo o que sexa necesario. Pero os vigueses e as viguesas tendes tamén un papel moi importante que desenvolver. A vosa participación é fundamental. Convídovos a sumarvos á festa, a que participedes e gocedes das Festas de Vigo, as vosas festas.

Compartir

Galiza e Vigo xa sufriron as consecuencias de ser os últimos na chegada das autovías. Cando noutros lugares do Estado español xa tiñan resolta esa demanda, todavía andabamos aquí cos estudos informativos, informes de impacto ambiental, etc. Cando noutras zonas do Estado estaban desenvolvendo xa unha clara política económica vinculada ás comunicacións terrestres e transporte por estrada, as empresas viguesas e galegas tiñan que loitar con tempos de sete, oito ou nove horas para achegar os seus produtos a lugares como Madrid, Euskadi, Cataluña ou Andalucía.

Dende o Bloque Nacionalista Galego dixemos xa tanto no Parlamento do Estado en Madrid como en Santiago que non podemos permitir que unha vez máis sexamos os últimos na consecución dunha infraestrutura que é fundamental para o noso desenvolvemento. Os galegos e as galegas, os vigueses e as viguesas non somos cidadáns de segunda categoría e xa está ben de que todos os recursos teñan sempre destinatarios prioritarios noutras zonas do Estado español.

Os políticos e toda a cidadanía debemos esixir que se nos fale con claridade, que se nos diga cales son os investimentos que o Ministerio de Fomento ten previsto facer para cumprir o calendario de 2012 para a chegada do AVE e 2013 para o remate do Eixo Atlántico. Deben dicirnos, sen máis rodeos, cando se van a licitar os tramos que faltan entre Lubián e Ourense, que son a vía fundamental para que a chegada do AVE se faga en prazo. Diante da inconcreción que vimos padecendo, o mínimo que debemos exisir, porque non, é unha visita á cidade da ministra de Fomento para que lle explique a toda a cidadanía viguesa cales son os propósitos que o seu departamente ten a respecto da chegada do AVE a Vigo.

Coa presión en Madrid do BNG tense avanzado moito nestes últimos anos, como por exemplo conseguir que o 8% dos investimentos do Estado en materia de infraestruturas veñan para Galiza. Ben é certo que iso non é sufuciente. Si queremos que o AVE chegue no 2012 teñen que se triplicar estes investimentos, doutro xeito non será posible cumprir os prazos.

Compartir

Vaia por diante que son celtista desde os seis anos, ademais de abonado e accionista do club, e o son porque considero que hai que apoiar aos nosos emblemas deportivos, culturaris, sociais… Iso si, o meu é un apoio individual e persoal. Cada vez que renovo o meu abono é cos meus cartos e co meu esforzo económico, ao igual que o fan todos e todas os afeccionados que tamén apoian ao noso club.

A realidade é que o Celta está nestes momentos diante dunha situación económica preocupante, proba delo é que quere acollerse á Lei Concursal para poder renegociar a débeda existente e elaborar un plan de viabilidade económica que lle permita encarar o futuro con garantías. Unha vez máis, e xa van sendo moitas, asistimos a unha situación da que única e exclusivamente é responsable a propia xestión realizada polo Celta. Aos socios, abonados e cidadáns en xeral non se nos ten consultado, nin puidemos incidir nas directrices económicas ou na planificación do club.

O Concello de Vigo leva máis de 20 anos facilitándolle ao Celta un instrumento moi importante para a captación de recursos económicos. O club ten de xeito gratuito o uso dunha instalación municipal como é o estadio de Balaídos, pero tamén utiliza uns terreos de propiedade municipal na Madroa para adestramento de todas as súas categorías. Non só iso. Tamén se lle permite a explotación de todos os dereitos de publicidade do campo, así como das cantinas e outros espazos do estadio que o equipo sempre utilizou sen nengún tipo de contraprestación. Mesmo hai que lembrar que a día de hoxe non se ten regularizado nin siquera o pago da luz e a agua desas instalacións, que lle correspondería ao Celta, e non podemos obviar que as obras importantes de remodelación ou de mantemento da estructura de Balaídos teñen sido asumidas sempre a través dos cartos do erario público.

Chegado a este momento aos responsables políticos non nos pode vencer o noso corazón de afeccionados. Eu sempre quero e vou querer o mellor para o Celta, pero como responsable político teño que dicir que os cartos públicos son de todos os vigueses e viguesesas, dos que nos gusta o fútbol e dos que non. Estamos viviendo desgraciadamente un tempo de crisis económica. Vemos como os pequenos e medianos comerciantes están sufrindo para manter os seus negocios. Asistimos nas rúas da nosa cidade a manifestacións de traballadores e traballadoras reclamando o mantemento dos seus postos de traballo. Diante disto os políticos temos que ser valentes e non deixarnos levar por un certo populismo ou pola demagoxia. Se a pregunta é ¿hai que apoiar ao Cetla? Eu digo con rotundidade que si, ao igual que temos que apoiar aos distintos sectores que son tamén emblemáticos na cidade e a outros moitos equipos que levan anos esforzándose ao igual que o está a facer o Celta.

O problema non está en ampliar o convenio que o Concello ten co Celta. O problema está en como se amplía e en que condicións. Hai que marcar claramente as contrapartidas que o club ten que repercutir na cidade. O Celta terá que colaborar coa cidade na reforma dun estadio do que é o principal beneficiario, poñendo enriba da mesa parte dos seus dereitos en publicidade, explotación de locais comercial… para axudar economicamente a esta remodelación. No convenio terán que reflectirse e regularizarse as contraprestacións económicas que o club terá que afrontar e tamén as de tipo social que o Celta terá que revertir na cidade.

Sei que esta opinión pode parecer impopular nalgúns sectores do celtismo, pero estou certo de que os pais e nais, os traballadores e traballadoras que imos a apoiar ao noso equipo todos os domingos e que pagamos as nosas cuotas sabemos diferenciar claramente o límite entre apoiar a fondo perdido a unha sociedade anonima deportiva e o apoio que se lle pode dar ao club, como se fai con outros sectores, esixindo as xustas contrapartidas.

Cantos saneamentos, cantas renegociacións se teñen feito xa para sanear aos clubes de Primeira e Segunda División, dicindo sempre que sería á última? Para que sirven as sociedades anonimas deportivas se ao final os seus desaxustes económicos temos que pagalos todos os contribuíntes?

Eu seguirei indo a Balaídos e apoiando ao noso Celta, ao igual que aos demais equipos desta ciade, pero non permitirei que a miña condición de afeccionado me faga perder a responsabilidade política que temos cos nosos administrados e administradas que son os vigueses e as viguesas.

Compartir

Cando negociamos o pacto de goberno puxemos moito interese en asumir a xestión do Casco Vello precisamente porque pensamos que é xa hora de que Vigo recupere o cerne da cidade. Como concelleiro de Cascos Históricos e presidente do Consorcio de Casco Vello teño un compromiso persoal co barrio e o meu obxectivo nestes anos que temos por diante é conseguir que a súa recuperación integral avance con paso firme.

Como dicía ao principio o Casco Vello non é só o que saíu no programa “Callejeros”. Esa é unha parte da realidade, pero non o todo. Hai zonas nas que a recuperación xa se deixa sentir e que deben servir como elemento dinamizador para espallar a rehabilitación a todo o barrio. Porque a transformación do barrio ten que ir máis alá da recuperación de edificios, hai que conseguir tamén a transformación social, facendo que o Casco Vello no seu conxunto sexa de novo un lugar de encontro, unha zona na que os vigueses e viguesas poidan vivir, pero tamén gozar do seu lecer, ir de compras ou desenvolver actividades que agora lle están vetadas.

Grazas, sobre todo, ao tesón e empuxe das xentes do Casco Vello ese obxectivo empeza a coller forza. As administracións temos a obriga de acompañar o proceso e así o estamos a facer. Os andamios que xa se empezan a ver son un bo exemplo. Nunca coma agora houbo unha implicación tan importante tanto da Xunta, a través da Consellería de Vivenda, como do Concello. Sei que hai moitos e moitas escépticos e teñen motivos para esa incredulidade, porque ao longo dos anos houbo oportunidades desaproveitadas e moitas promesas incumpridas. Eu estou certo de que desta vai. Non será un cambio radical, como eses aos que nos teñen afeitos nalgúns programas de televisión que están na antítese de “Callejeros”. Será un camiño que teremos que percorrer entre todos pasiño a pasiño, asegurando cada novo chanzo que subimos, pero no que xa non hai volta atrás. Eu estou firmemente convencido de que é posible e, ademais de seguir pedindo paciencia aos veciños e veciñas, pido tamén que creades que está ao noso alcance conseguilo, pido a vosa complicidade…  

Compartir

Esa idea foi agromando na miña cabeza e empezou a tomar forma cando un goberno presidido polo BNG iniciou a tramitación do Plan Xeral de Ordenación Municipal. Na memoria inicial daquel documento xa se recollía a necesidade de que Vigo puidera organizar un evento deportivo de alto nivel internacional e mencionabase expresamente a Universiada. Con ese obxectivo reservouse espazo para a construción da Cidade do Deporte, elemento que é hoxe clave no noso proxecto de candidatura. Foi tamén por aquel entón cando e empezamos a recabar información sobre a celebración da Universiada en Mallorca.

O soño foi collendo forza é xa no programa electoral co que nos presentamos ás eleccións do ano 2003 aparecía como un compromiso do BNG que Vigo fora candidata a sede dunha Universiada. Daquela non tivemos opción a poder poñer en marcha esta iniciativa, pero eu seguía soñando. E novamente incluimos ese proxecto no programa co que nos presentamos ás últimas eleccións municipais. Desta vez si tivemos ocasión de asumir o reto e desde o primeiro momento empezamos a traballar para dar forma a ese soño.

Foron meses de moito traballo, pero o día 11 de marzo tivo a súa primeira recompensa coa elección de Vigo como candidata do Estado español á organización da Universiada 2013. Quero aproveitar este espazo para agradecer toda a colaboración que teño atopado nesta andaina que iniciamos hai seis meses. Sen a implicación neste proxecto de todas as institucións, o mundo do deporte, ás entidades, os colectivos empresariais, sociais, sindicais e veciñais sería moi difícil que hoxe poidéramos celebrar o noso primeiro éxito.

Pero eu sigo soñando. Agora entramos xa na recta final. Empregando un simil futbolístico podemos decir que conseguimos clasificarnos para a Champions e agora temos que loitar por gañar esa competición. É un reto difícil, pero estou certo de que non é imposible. Co respaldo dos vigueses e viguesas seremos quen de demostrar que Vigo é a mellor candidata para albergar unha competición que en número de participantes só supera unhas Olimpiadas.

Desde o 11 de marzo soño cun Balaídos reformado acollendo a cerimonia inaugural da Universiada en xullo de 2013. Soño cunha Vila Universitaria acollendo aos 10.000 deportistas universitarios de 170 países que encherán a nosa cidade. Soño con 5.000 voluntarios, mozos e mozas, como a mellor imaxen do que somos. Soño con deportistas galegos e galegas subindo ao alto do podio.

Soño e continúo soñando e agardo que todos e todas soñedes conmigo….

Compartir