Vigo naceu como cidade ao carón do mar e foi espallándose ata crear a configuración urbanística que hoxe ten, dándolle as costas ao que foi a súa orixe como cidade. Durante moitos anos o casco histórico no que agromou Vigo foi o grande esquecido. Ao tempo que a cidade medraba, o Casco Vello esmorecía. Pouco a pouco foise degradando urbanisticamente, perdendo poboación e converténdose nunha illa no centro da cidade. Pero esa situación está a mudar. Hoxe calquera que pase polo barrio poder comprobar que algo está a cambiar e que a súa rehabilitación integral está a deixar de ser unha quimera.

Cando aceptei a miña responsabilidade como tenente de alcalde e concelleiro de Cascos Históricos asumín o firme compromiso de conseguir que o Casco Vello “reviva”, que sexa de novo o sinal da nosa identidade como cidade. É unha tarefa na que os nacionalistas estamos absolutamente implicados e que empeza a dar xa os seus froitos.

As actuacións que estamos a desenvolver abranguen a rehabilitación de edificios, pero tamén a dinamización social, a mellora da calidade de vida dos seus veciños e veciñas, a reforma do entramado viario ou a mobilidade. Porque a reconquista do Casco Vello precisa dunha actuación integral que recomponña todas as pezas deste gran puzlle que é a zona histórica. Nestes dous anos desde o Concello de Vigo tense destinado ao Casco Vello o maior investimento directo da súa historia. Dos orzamentos municipais saíron máis de 6 millóns de euros para a recuperación da zona antiga e o vindeiro ano intensificaremos ese ritmo inversor. A ese orzamento hai que engadir outros 10 millóns de euros do Plan de Investimento Local que quixemos destinar ao barrio, así como os máis de 18 millóns de euros adicados polo Consorcio do Casco Vello á rehabilitación de inmobles. Sen dúbida, nunca antes se achegaron tantos fondos para facer que sexa de novo o cerne da cidade.

As obras que enchen o casco histórico son a mellor proba de que hai un compromiso político firme pola súa recuperación. Á reforma de 19 rúas e á rehabilitación de ao redor de 60 edificios que se desenvolven desde o Concello e o Consorcio, hai que engadir as axudas aos particulares para a rehabilitación de fachadas e cubertas e actuacións en interiores en vivendas e locais comercias. Os proxectos para a apertura da Pinacoteca e o Centro Fotográfico Galego, o programa de limpeza de pintadas, os Coidadores do Barrio, a intalación dunha rede de banda ancha Wimax… son algunhas das pezas que estamos artellando para rematar o puzzle.

Un puzzle no que xoga un papel fundamental a mellora da mobilidade. É unha peza clave conseguir que os desprazamentos polo barrio sexan cómodos e accesibles e que exista unha boa conexión entre as zonas alta e baixa do casco histórico. Precisamente ese é un dos obxectivos da reforma do entramado viario que estamos a desenvolver, cun orzamento de 10 millóns de euros. Nomeadamente a remodelación do eixo Porta do Sol-Elduayen-Paseo de Alfonso vai ser un aspecto determinante para mellorar a conexión entre a parte alta e baixa do barrio. Deixará de ser unha barreira que separa para transformarse nun espazo de unión do barrio e encontro da cidadanía.

No plan de mobilidade que temos para o Casco Vello inclúese tamén a proposta do servizo de transporte público con microbuses eléctricos que poñeremos en marcha o vindeiro ano. Aínda que a nova Xunta desbotou financiar o proxecto do funicular para unir O Berbés co castelo de San Sebastián, como tiña previsto a anterior Consellería de Vivenda, estamos decididos a levar o proxecto adiante, xa que entendemos que é básico, non só para facilitar as comunicacións do barrio, senon tamén para a rexeneración dunha zona tan emblemática como O Berbés.

É certo que aínda queda moito traballo por diante para conseguir que o Casco Vello estea na súa totalidade rehabilitado, pero ninguén pode poñer en dúbida que a transformación é xa un feito. Alomenos no cincuenta por ciento do barrio é xa tanxible, é unha realidade. Nestes dous anos temos iniciado un proceso que non ten volta atrás, un proceso que fará que a cidade recupere para a cidadanía o lugar no que naceu.

Compartir

Das 150.000 persoas que en Vigo cotizan á Seguridad Social  aproximadamente o 75% ten salarios que rondan os 1.000 euros. A elas hai que engadir as que se atopan en situación de desemprego. Representan aos sectores da poboación que viven o seu día a día facendo contas para poder chegar a fin de mes. A súa situación cobra maior dificultade nesta época na que a crise económica fire máis aos que menos teñen.

Non parece que as medidas impulsadas polo Goberno do Estado para facer fronte á crise  vaian axudar a estas rendas menos favorecidas. Todo o contrario. A súa política fiscal  penaliza ás máis baixas. A anunciada subida do IVE, por exemplo, vai gravar o consumo independemente da renda e terá un efecto negativo sobre a demanda no actual contexto de crise.

Ese non é o mellor camiño para minorar os efectos que a crise está a deixar nos sectores máis desfavorecidos da poboación.  En tempos de dificultades económicas temos que impulsar medidas que contribúan a minorar o seu alcance, especialmente, naqueles sectores de poboación que contan con menos resortes para facerlle fronte.

Os gobernos deben priorizar o gasto e desenvolver políticas que impulsen a reactivación económica. Como prioridade temos que apostar polo investimento productivo. Iso é o que estamos a facer desde a Tenencia de Alcaldía coas áreas que xestionan os concelleiros de concelleiras do BNG. Bo exemplo desta política que estamos a desenvolver é a iniciativa posta en marcha desde a Concellería de Comercio, destinando 1.200.000 euros para axudar ás familias con menos recursos, pero coa dobre finalidade de que ese investimento permita dinamizar o consumo no pequeno e mediano comercio e nos mercados municipais,  un dos sectores que máis está sentido os efectos da crise económica.

Este programa vai permitir que 1.000 familias este ano e outras 1.000 nos tres primeiros meses de 2010 dispoñan de 600 euros para afrontar as súas necesidades básicas. Os vigueses e viguesas que teñen menos recursos van poder facer a compra, mercar roupa ou material escolar e, en definitiva, os productos de primeira necesidade contando cunha axuda que, ao tempo, favorece o consumo. É unha medida que vai beneficiar ás denominadas familias “mileuristas”, xa que o límite que se establece é que a renda familiar non poderá ser superior aos 351 euros mensuais por integrante.

En tempos de crise hai que axudar directamente a quen máis o precisa, pero tamén é preciso incentivar o consumo para que os diferentes sectores productivos non sufran dobremente as consecuencias da crise. Que unha familia dispoña de 600 euros ao mes vai mellorar a súa economía doméstica, pero tamén beneficiará o noso pequeno e mediano comercio, porque nel vai mercar,  e por extensión repercutirá positivamente nos sectores dos que se abastecen estes negocios.

As axudas ao consumo para as familias foi unha medida que puxemos en marcha en colaboración directa cos comerciantes da cidade. É unha das liñas de actuación deseñadas para apoiar ao comercio diante dunha situación complexa para o mantemento do emprego, nun sector no que traballan 16.000 persoas na nosa cidade. Imos seguir nese camiño. Temos xa en  tramitación outra axuda de 600.000 euros para potenciar o emprego e a formación no pequeno e mediano comercio. Estamos certos de que son iniciativas deste tipo as que teñen que impulsar as administracións para responder diante da cidadanía.

Compartir

Singularidade. Esa é a proposta que Vigo debe facer para proxectar o seu futuro. Estamos nun século recén estrenado no que a globalización derruba fronteiras e competitividade é a palabra que move o mundo. Neste escenario, máis ca nunca, a nosa cidade debe enfrontar o seu futuro sen complexos, tirando partido das súas fortalezas e poñer en valor o que nos fai singulares.

Hai moito partido por xogar e debemos ter clara cal vai ser a nosa estratexia para conseguir o mellor resultado. Por suposto, debemos seguir mimando o noso tecido industrial, pero non podemos seguir fiando exclusivamente o noso futuro nese sector. Vigo pode ser tamén un referente noutros ámbitos, nomeadamente o turístico, o cultural, o tecnolóxico, o comercial, o social ou o deportivo. 

Dispoñemos  dos mellores mimbres. Contamos cun gran potencial emprendedor empresarial e coa capacidade e o esforzo que os vigueses e viguesas amosamos día a día. Porque non debemos esquecer que Vigo é hoxe a primeira cidade de Galiza, o motor industrial e económico deste país, grazas á unha cidadanía que ten sido quen de saber facer fronte sempre ás dificultades e resolver con imaxinación os atrancos que teñen aparecido no camiño, caseque sempre en forma de discriminación doutras administracións no reparto do pastel orzamentario.É tempo de que mude esa tendencia. Para iso Vigo, os vigueses e as viguesas, debemos crér máis na nosa cidade e confiar realmente nas nosas posibilidades. Desde a Tenencia de Alcaldía estamos a traballar para conseguir que cada día queiramos máis a nosa cidade e nos sintamos orgullosos dela.  Aí está a nosa aposta decidida pola recuperación do noso Casco Vello, o noso verdadeiro sinal de identidade como cidade. É unha tarefa laboriosa e máis lenta do que todos e todas desexamos, pero sen dúbida estamos no bo camiño para convertir o noso barrio histórico nun lugar de referenza para o turismo. Un casco antigo rehabilitado, xunto ao incomparable contorno natural que ofrece a nosa ría e a coroa de montes que nos rodea son aspectos que moi poucas cidades poden ofrecer para estar en pé de igualdade na forte competencia que hai no sector turístico. Esas son as nosas singularidades. Ademais contamos como armas estratéxicas o Vigo Convention Bureau, que permitirá que a cidade entre na rede internacional para a organización de eventos, e o Plan de Competitividade Turística que vai poñer en valor as nosas fortalezas como destino turístico.Debemos apostar tamén por facer a Vigo protagonista e programar eventos que nos permitan amosar as nosas capacidades. Acabamos de acoller na nosa cidade o Mundial de Hóckey sobre Patíns, un evento que ten demostrado unha vez máis a nosa capacidade organizativa e que premitiu que a cidade tivera proxección internacional. Aspectos aos que hai que engadir o retorno económico que a celebración desta competición deixou no sector hosteleiro, hoteleiro e comercial da cidade. O Mundial é un bo exemplo do que os grandes eventos poden significar no futuro nunha cidade como a nosa.

Igualmente temos opcións para presentar ao mundo unha oferta cultural singular. Estamos a traballar para rentabilizar ao máximo os magníficos museos que temos na cidade. Na nosa aposta de futuro funcionarán en rede, cunha oferta coordinada. Esa será unha das mellores cartas de presentación de Vigo á volta duns anos.

Pero, sobre todo, a nosa cidade debe explotar ao máximo a súa singularidade no aspecto social. Vigo ten sido sempre unha cidade solidaria e agora máis que nunca debe selo. Calquera proposta de futuro ten que pasar necesariamente pola mellora da calidade de vida dos cidadáns e das cidadás, especialmente dos máis necesitados. O fin último debe ser sempre a xente. Para que a proposta de futuro da nosa cidade triunfe debemos garantir a igualdade de oportunidades para todos e todas. Para nós ese é o obxectivo prioritario e nel traballamos a reo.

Estou certo de que a Vigo lle sobran elementos que a fan singular para encarar o seu futuro con garantías. Se conseguimos superar o lastre que arrastramos na execución de infraestruturas básicas, como o AVE, esta cidade será imparable.  

Compartir

Nestes últimos tempos puidemos escoitar a iniciativa do novo goberno que preside o señor Núñez Feijóo de eliminar a proba de galego nas oposicións que se celebren na nosa comunidade. Insisten os señores do Partido Popular en querer facer da lingua un cabalo de batalla e insisten tamén en querer eliminar todo aquilo que aos galegos e galegas nos fai singulares e nos configura como un país propio. Neste tema en concreto estaría ben que nos paráramos a pensar nas consecuencias que, máis alá do propio ataque á nosa lingua, se poden derivar para a nosa economía e, sobre todo, para o emprego no noso país.

Que está dicindo o señor Núñez Feijóo cando anuncia en todo o Estado que se acabou en Galiza a proba de galego nas oposicións? Está, sen dúbida, facendo un chamamento a estremeños, andaluces, etc. a que veñan a opositar aquí. Está animando a que os postos de traballo públicos que se xeran cos cartos de todos os galegos e galegas sirvan para ofertar posibilidades máis alá das nosas fronteiras, en detrimento da protección básica que os poderes públicos galegos deben estabelecer para a súa cidadanía. Os mozos e mozas que viven en Galiza, que estudan en Galiza e que son fillos de traballadores e traballadoras galegos non poderán contar cun valor engadido que é o de coñecer e dominar unha lingua máis que os outros.

A alguén se lle ocorre que en calquera oposición, nun concurso de méritos ou en calquera outro tipo de baremación non se teñan en conta os idiomas, os mestrados realizados ou a titulación obtida? No caso dos galegos e as galegas que opten a un posto público na súa terra eliminaráselles, por unha decisión política inaudita, a posibilidade de poñer en valor o coñecemento dunha lingua que ademais está recoñecida pola Constitución e polo Estatuto como lingua oficial de Galiza. Parece que o Partido Popular, lonxe de protexer os intereses da cidadanía galega, encamíñanos cara á triste historia da emigración dos nosos mozos e mozas.

Non se trata de discriminar a ninguén. Calquera persoa do Estado español ten o dereito de vir opositar a Galiza, pero se trata de defender que quen máis dereito ten a traballar na nosa terra son os galegos e as galegas, que contribúen co seu esforzo ao desenvolvemento do noso país. Estes días os nosos gandeiros están reclamando protección para as súas explotacións, para que os produtos foráneos non afecten ao seu mercado. Os traballadores e traballadoras do metal, da automoción e da pesca están pedindo que non se destrúan postos de traballo na nosa terra, que se axude aos sectores básicos da economía galega para acadar o mantemento dos postos de traballo. Mesmo se dan axudas para incentivar a compra de automóbiles, axudas da propia Xunta, e que loxicamente recaen en mans dos galegos e galegas. Por que entón non se fai o mesmo coa nosa lingua?. É un valor que nos diferenza dos outros e que nos daba a vantaxe de ter maiores oportunidades para acceder a un traballo digno na nosa terra.

Non se dan de conta os señores do PP que coa súa batalla ideolóxica contra a nosa lingua están iniciando o camiño de equiparar a Galiza, non coas nacionalidades históricas que dende sempre se caracterizaron pola defensa do seu, senón co resto do Estado, cando Galiza sempre tivo un espazo diferenciador que nos ten levado a sentir ese orgullo de pobo e de País, nin mellor nin peor, pero si distinto aos outros.

Fóra de calquera ideoloxía o pobo galego sabe ben como defenderse cando se trata de reivindicar o respecto polo noso, pola nosa xente e polo que somos. A lingua galega non debe ser senón un instrumento e un sinal de identidade que ten que facer que nos unamos e que xuntos loitemos por un mellor futuro para todos e todas as e, en particular, para os nosos mozos e mozas na busca do seu futuro e da súa realización persoal.

Compartir

O tempo da e quita razóns. Este dito popular cobra forza estes días tras a presentación do Plan de Utilización de Espazos Portuarios, un documento que desde o BNG reclamamos insistentemente como paso previo á calquera actuación portuaria. O simple feito de que, por fin, exista ese plan é xa unha victoria dos nacionalistas, que durante moito tempo estivemos sos como formación política nesa reivindicación e fomos, por elo, o foco de críticas e acusacións que hoxe se demostran inxustas.

Pero non só a presentación do documento é unha boa nova para nós, tamén as súas conclusións son benvidas porque abren o camiño para que se poida chegar a un consenso sobre como debe ser o futuro do noso Porto. O primeiro que podemos constatar é que o plan di que é posible o desenvolvemento portuario co respecto medioambiental pola nosa ría. Desde o BNG puxemos sempre como condición que calquera actuación tiña que ser compatible coa ría. Esa posición que defendimos non foi sempre entendida, pero hoxe se demostra que, como dicía ao inicio, o tempo da e quita razóns. É posible que o Porto creza, algo do que nunca estivemos encontra, pero ese crecemento pode facerse sen acometer recheos puros e duros, racionalizando primeiro os espazos e buscando solucións que non danan a ría.

O Plan de Usos non só elimina recheos anteriormente propostos, senon que recolle alternativas totalmente compatibles co medio ambiente para cada unhas das ampliacións que se consideran necesarias. Nós imos velar porque cando haxa que optar por unha ou outra solución non sexa o criterio económico o que prime, senon o medioambiental. Pero ademais diso, cada unhas das actuacións terá que pasar previamente un informe medioambiental, cuestión esta que cando a reclamaba o BNG hai anos era calificada como un despropósito e que hoxe xa non se cuestiona.

Este documento é, en definitiva, un bo punto de partida para que o Porto de Vigo poda seguir sendo competitivo e desenvolver as súas infraestruturas para mellorar os seus servizos. Estamos moi satisfeitos de que finalmente se entenderan as nosas razóns e se asuman como puntos de partida para facer compatible o crecemento do Porto co noso gran tesouro, a Ría. O tempo da e quita razóns, e neste caso doulla ao BNG.

Compartir

Hoxe coñecemos os últimos datos do paro e como era previsible non son bos. O desemprego subiu en Galicia o último mes en máis de 11.400 persoas e a cifra de parados supera xa os 200.000. Estas persoas que perderon o seu emprego son a verdadeira cara da crise. Son elas as que sinten en carne propia o difícil momento económico que estamos pasando, ás que fan números para chegar a fin de mes e non chegan, ás que demandan axuda para poder pagar a súa hipoteca… Son elas as que viven no día a día as consecuencias da crise e son elas, polo tanto, ás que temos que apoiar.

Nas actuacións que se están a desenvolver para combatir a crise o principal obxectivo ten que ser garantir que os cartos chegan ás empresas e sectores económicos que máis o precisan e ás familias que están asumindo a sangría do desemprego. A preocupación das administracións ten que ser como axudar a estos colectivos é non crear espectáculos arredor do grandes banqueiros e empresarios. Non podemos permitir que haxa pequenas e medianas empresas que están facendo equilibrios ou se ven obrigadas a facer Expedientes de Regulación de Emprego porque non reciben apoio financieiro, mentras os grandes titulares continúan a ser como se vai salvar desta situación aos bancos. Calquera axuda que se dirixa a eles ten que garantirse que repercuta directamente nas familias e nesas empresas que son o auténtico soporte do noso tecido económico.

O apoio hai que enfocalo en axudar aos sectores máis desfavorecidos, ás persoas con menos recursos e aos empresarios que xeran emprego. Nese camiño estamos a traballar as diferentes concellerías nacionalistas. Desde o Departamento de Benestar Social tense incrementado notablemente todos os programas e axudas dirixidos aos máis desfavorecidos. Na área de Comercio estamos a traballar directamente coas asociacións para desenvolver as iniciativas que eles entenden que máis lles poden beneficiar. Son só algúns exemplos do que estamos a facer no curto prazo, pero pensamos que tamén hai que pensar no longo prazo. É por iso que consideramos moi importante traballar na promoción da cidade ou xestionar que a cidade conte con eventos deportivos ou culturais de carácter internacional. Eses investimentos redundarán en beneficio para a cidade en sectores como o hosteleiro, o hoteleiro ou o comercio. Son grandes xeradores de emprego, nunha cidade que ten que diversificar o seu papel como motor de Galiza máis alá da industria, pero que son dos máis afectados pola crise e, como consecuencia, nichos nos que se está a instalar o paro. Eses empresarios e empresarias e os seus traballadores e traballadoras son a verdadeira cara da crise.

Compartir

Levo máis tempo do que me gustaría sen deixar nesta fiestra novos comentarios e quero empezar este novo artigo pedindo desculpas. Como está xa á volta da esquina o comenzo dun novo ano, que é sempre tempo de facer propósitos de enmenda, vou incluir na miña lista o de adicarlle algo máis de tempo a atender este blog. Non sempre é doado, porque a actividade diaria é moita, pero tentarei sacar algún ratiño máis para manter ben aberta esta fiestra.

Rematamos agora un ano que ten sido moi intenso e que desde o punto de vista das nosas áreas no Goberno municipal penso, sinceiramente, que ten sido un ano de consolidación e de avance na posta en marcha dunha política máis achegada á veciñanza, que é o que desde o BNG sempre defendemos. No 2009 que imos empezar percibiranse xa con maior forza os resultados do traballo que vimos desenvolvendo neste ano e medio de goberno.

Pero hoxe máis que facer un balance da xestión ou debuxar novos retos de futuro, quero fundamentalmente desexarvos a todos e todas unhas moi felices festas e que o novo ano veña cargado de todo aquilo que queredes. Eu tamén teño o meu desexo. Son moitos os proxectos que me gustaría que se fixeran realidade, pero por riba de todo o que realmente desexo é que o 2009 sexa un ano no que a gran noticia fóra que o paro non existe para os vigueses e as viguesas. Estou certo que iso sería o elemento fundamental para que todos os nosos demáis soños se cumplisen.

Compartir

Crise. Esa é a palabra que, por desgraza, dende hai xa varios meses centra o interese. Estamos a atravesar unha difícil situación económica que se deixa sentir en todos os ámbitos da vida e que xa está a ter maior incidencia nos sectores máis desfavorecidos, que son sempre os que padecen en primeiro lugar as consecuencias destes procesos.

Neste contexto é no que o Goberno municipal afrontou a elaboración dos orzamentos do vindeiro ano. A situación loxicamente obrigou a facer unha racionalización dos gastos, pero sabedores de que a Administración local vai ter que dar resposta ás consecuencias derivadas da crise, fomos quen tamén de manter o nivel de crecemento nas partidas directamente vinculadas á atención cidadá, é dicir, aquelas de marcado carácter social, as que nos van permitir ampliar as axudas para atender ás persoas desfavorecidas, dependentes, en risco de exclusión socia, infancia…

Son estes sectores os que con maior virulencia van sentir o mal momento económico que vivimos e aos que dende o BNG queremos prestar atención.Por iso nas nosas áreas de xestión apostamos fortemente polo gasto social. Incrementamos as partidas destinadas a todos os programas relacionados directamente coa mellora da calidade de vida dos nosos veciños e veciñas, porque mantemos o noso compromiso de traballar para a xente.

O gasto social é un dos piares sobre os que se sosteñen os orzamentos, pero dende as nosas concellerías quixemos tamén facer un esforzo nos investimentos para continuar impulsando a recuperación integral do Casco Vello. O noso barrio histórico vai ter por segundo ano consecutivo a maior aportación económica por parte do Concello. Tres millóns de euros, que sumados aos sete do Consorcio do Casco Vello, van permitir continuar avanzando con paso firme nun obxectivo que para nós é preferente: recuperar o barrio cerne da cidade. Como teño manifestado reiteradamente é un proceso longo e complicado porque tras moitos anos de abandono hai moito traballo por facer, pero neste primeiro ano xa se está a notar que desta vez vai.

O gasto social e o Casco Vello foron as nosas prioridades nestes orzamentos, pero igualmente afrontamos na súa elaboración algo que para nós e fundamental na nosa acción de goberno: cumprir o pacto de goberno asinado co PSOE. É podemos dicir que as cuestións ás que nos comprometimos con esa sinatura están recollidas nos orzamentos, para dar resposta ás demandas e necesidades que ten a cidade.

Por segundo ano consecutivo Vigo vai comenzar o ano cun orzamento aprobado e listo para executar e iso é algo que tamén ten a súa relevancia. É moi importante para a cidadanía contar cos orzamentos do Concello en tempo e forma, porque iso vai permitir que teñan acceso antes ás subvencións, que podian solicitar canto antes as axudas ás que teñen dereito ou que non se retrase a execución das obras. Iso tamén incide na mellora da calidade de vida da veciñanza.

O BNG ten boa parte de responsabilidade no feito de que os orzamentos estean aprobados a un de xaneiro e se negociaran sen facer deles un reparto do pastel ou entrar en batallas partidistas. A nosa responsabilidade fai que a por riba de todo poñamos o interese da cidade e dos seus veciños e veciñas. E estou certo de que para eles estes son uns bos orzamentos, nunha época na que pende sobre nós unha difícil situación económica.

Compartir

Vimos de iniciar un novo curso político con renovados ánimos para seguir traballando por e para a xente. Temos por diante moito traballo que facer para afondar na mellora da calidade de vida dos vigueses e viguesas, que é o obxectivo co que os nacionalistas desenvolvemos a nosa acción desde o goberno da cidade.

Despois dun primeiro ano de andaina da coalición cos socialistas, no que se foron pulindo os engrenaxes, entramos agora na etapa na que hai que avanzar na consolidación do goberno municipal. É xa un equipo maduro que ten o reto de levar adiante grandes proxectos e investimentos para a cidade. Hai que pisar o acelerador para concretalos, empezando polo desenvolvemento do Plan Xeral de Ordenación Municipal. Vigo levaba moitos anos agardando por un documento que definira o seu futuro. Agora xa o ten e penso que pasou o tempo da discrepancia. Temos a grande oportunidade de contar cun instrumento que revitalice a vida da cidade é penso que o importante é que vaiamos todos da man, deixando traballar aos técnicos porque non hai volta atrás. Claro que o feito de deixar aparcadas as diferenzas, non significa que se implanten os mecanismos axeitados para que os afectados sexan xustamente recomensandos. O BNG sempre vai estar ao seu carón.

O desenvolvemento do PXOM vai xogar, sen dúbida, un papel determinante no futuro de Vigo, aínda que non vai ser o único elemento sobre o que a nosa cidade vai apoiar o seu futuro. Estamos xa en fase de elaboración dos orzamentos do Estado e da Xunta e neles xogámonos tamén boa parte do noso futuro. É certo que estamos en tempos de crise, pero esa non pode ser a desculpa para que a nosa cidade non reciba o que lle corresponde. Non se pode recortar alí onde historicamente houbo desequilibrio nos investimentos, como é o noso caso. Existe unha débea histórica coa cidade máis importante de Galiza e desde o BNG imos esixir que se cumpran os compromisos que tanto o Goberno do Estado como o da Xunta teñen coa nosa cidade, empezando por infraestruturas como o AVE. Só se nos seus orzamentos aparecen as partidas que garantan o cumprimento do prazos para a súa chegada poderemos confiar no cumprimento da palabra dada. Nós imos facer un seguimento moi estreito para ver o grao de execución das partidas orzamentarias destinadas a Vigo, que é como realmente se fan realidade as promesas.

Nos podo deixar de referirme tampouco a outra cuestión que vai ter moito protagonismo neste curso político, como son as eleccións autonómicas. É unha cita na que Vigo se xoga moito. Os nacionalistas defenderemos o noso proxecto político, co convencemento de que un BNG forte na Xunta vai ser un BNG que conte con Vigo. Os datos están aí e non enganan. So hai que ver as actuacións e investimentos das consellarías nacionalistas na nosa cidade ata o de agora, para saber como serán no futuro con maio respaldo cidadá.

O que de ningún xeito imos facer é utilizar a campaña electoral para interferir na política municipal. Na nosa xestión diaria no Concello iremos debullando os moitos proxectos que temos nas distintas áreas nacionalistas e cos que afrontamos con moita ilusión e gañas de traballar este novo curso. Ese vai ser o noso labor para superar as asignaturas que esta cidade ten pendentes.

Compartir

Estamos xa metidos de cheo nas Festas de Verán, unhas festas que este ano por primeira vez inclúen unha verdadeira Semana Grande. Xa non temos que mirar para outras cidades con envexa e lamentarnos porque as nosas festas se limitaran a unha serie de concertos espallados ao longo do verán. Vigo merecía unha Semana Grande é este ano por fin a ten. Os vigueses e as viguesas poden sentir o verdaeiro espírito dunha cidade en festas. Fíxose un gran esforzo para programar un calendario de actividades para todos os gustos e para todas as idades. Elaborouse un programa que fixera posible sentir que a cidade está realmente de festa, que permitira vivir na rúa que Vigo está de celebranción. Hai música, teatro, maxia, danza,  humor, cine, mostras de artesanía e gastronomía, actividades para os máis cativos…

Estes días estou acudindo a moitos dos espectáculos e actividades que se están desenvolvendo e a sensación que teño é que había moito tempo que a cidadanía agardaba por unhas festas de verdade, onde poder involucarse e gozar do ambiente festivo. A boa acollida que está tendo o programa anímanos a seguir mellorando para vindeiros anos, pero reafírmanos na idea de que este é o camiño que hai que seguir.

Non hai que esquecer tampouco que as Festas de Vigo, ademais de ser para goce dos vigueses e as viguesas, deben ser un aspecto que poña en valor a cidade e contribúa a súa proxección exterior. Teñen que ser tamén un dos sinais de identidade da nosa cidade. Este ano puxemos o primeiro chanzo para que andando o tempo as festas sexan un elemento máis de ínterese da cidade, como acontece noutros lugares.

Ese é un traballo que temos que facer entre todos. Desde o que a nós nos corresponde podedes estar certos de que imos seguir traballando a reo para perfeccionar todo o que sexa necesario. Pero os vigueses e as viguesas tendes tamén un papel moi importante que desenvolver. A vosa participación é fundamental. Convídovos a sumarvos á festa, a que participedes e gocedes das Festas de Vigo, as vosas festas.

Compartir