Facer balance dun ano como o de 2011 para un representante dunha forza política sensible coas persoas máis desfavorecidas como é o BNG non deixa de ser doloroso. A crise económica e as súas consecuencias para multitude de familias ten sido unha constante ao longo de todo o ano. Pero a resposta dos responsables políticos nos gobernos central e autonómico tampouco impulsaron medidas que serviran para paliar a situación.

No ámbito estatal, as políticas postas en marcha polo PSOE, que culminaron coa antidemocrática reforma constitucional do pasado mes de agosto, serviron para consolidar un sistema neoliberal ao servizo dos mercados e dos ditados de Merkel e Sarkozy. Ademais, baixo o pretexto de reducir gastos e fomentar a política de austeridade, decidiron aplicar un forte recorte das prestacións e os servizos sociais que non fixo máis que aumentar a situación de precariedade e inestabilidade de boa parte da poboación.

Pero o 2011 tamén trouxo, tras as eleccións xerais do 20 de novembro, a confirmación da presenza do BNG no Parlamento estatal. Os nosos representantes seguirán sendo a voz de Galiza en Madrid, a voz que defenderá os intereses dos galegos e galegas e que manterá o forte compromiso coa solución máis acaída aos problemas dos nosos sectores produtivos.

Se a xestión do goberno estatal serviu para empeorar as condicións de vida dos traballadores e traballadoras, o goberno do PP na Xunta tampouco achegou ningunha solución aos problemas de Galiza. Pola contra, os máis de dous anos e medio dos populares ao fronte do goberno galego só serviron para certificar o fracaso máis absoluto das políticas de Núñez Feijóo.

Precisamente baixo a súa presidencia, Galiza tense situado como a comunidade con maior incremento do paro, ao tempo que ten posto en marcha os recortes máis inxustos da historia democrática, ao afectar aos dos piares da nosa sociedade, como son a sanidade e os servizos sociais e o ensino. Profesorado, infraestruturas escolares, axudas de emerxencia social, servizo de asistencia no fogar ou plans concertados son algúns exemplos nos que a Xunta do PP aplicou a tesoira.

En Vigo as consecuencias da crise tamén se deixan notar: Arredor de 31.000 persoas en situación de desemprego e 600 desafiuzamentos ao longo deste ano e máis de 5.000 familias que precisan axudas para libros e comedor configuran a radiografía dunha cidade que necesita unha aposta decidida pola xeración de emprego e os servizos sociais. Diante desta situación cómpre priorizar onde se van gastar os cartos dos vigueses e viguesas por riba das humanizacións. En definitiva, hai que priorizar as persoas por riba das baldosas e atender as necesidades reais da cidadanía, máis alá do que simplemente queda bonito.

Na nosa cidade o 2011 tamén foi o último ano de goberno de BNG e PSOE, do que queda unha importante pegada nos eidos deportivo, cultural, e deportivo, sen esquecer o esforzo que fixemos no Casco Vello. Tras as eleccións municipais de maio e na última metade do ano, constatouse que o PSOE está ao fronte dun goberno en minoría e que é incapaz de poñer rumbo á situación que atravesa a cidade. Resultan preocupantes os recortes que na participación democrática estableceu o alcalde da cidade, impedindo a intervención de colectivos no pleno; afogando a colectivos sociais que manifestan a súa crítica e mesmo incumprindo acordos plenarios.

Neste 2012, os concelleiros e concelleira nacionalistas mantemos o noso compromiso de traballar en beneficio da cidade, porque quedan moitos asuntos pendentes aos que aos facer fronte: a crise do sector naval, da automoción, do pequeno e mediano comercio, e o escandaloso aumento do paro, así como o servindo de garante ao funcionamento democrático deste concello.

O BNG ten levado a iniciativa nesta campaña electoral. Somos os únicos en facer propostas que logo os demais copian. Levo tempo pedindo que as outras forzas políticas con posibilidade de acceder á Alcaldía digan con claridade cal é o seu proxecto e o seu modelo de cidade. A realidade é que o fomos a única forza política que presentou o seu programa completo o día do inicio oficial da campaña, resumido nos 13 Compromisos con Vigo.

A día de hoxe, seguimos sendo a única forza política que ten amosado unha posición clara sobre cuestións como a mobilidade e o transporte público, apostando pola creación dun ente metropolitano de transportes e pola posta en marcha de carrís bici na nosa cidade. Tomamos posición con claridade sobre a remunicipalización do servizo de augas cando caduque a actual concesión, no 2015. Demos cifras e datas claras sobre que facer en materia de emprego e servizos sociais: 2.500 postos de traballo a crear en dous anos con fondos municipais e tamén un aumento da porcentaxe do orzamento destinado a soster a cuarta pata do Estado do Benestar, os servizos de Benestar Social, até acadar o 8% do total.

É preciso concentrar o voto da xente galeguista e nacionalista que lle quere ao noso país. E tamén o voto de toda a esquerda, de toda a xente progresista que de cotío se dá conta de que as dúas grandes forzas políticas estatais seguen os ditados da gran banca, da chanceler Merkel e do Fondo Monetario Internacional. Mais sobre todo, é preciso frear ao Partido Popular, que é quen representa, desde o goberno da Xunta de Galiza, a aplicación das receitas da dereita dura no noso país: recortes en políticas sociais, en políticas de apoio ás mulleres e privatización encuberta da sanidade pública, como vemos en Vigo co proxecto do novo hospital. Lembremos que desde que Feijóo goberna a Xunta hai 75.000 parados e paradas máis no noso país.

O día 22 de maio, temos que dicirlle ao señor Feijóo que non queremos esas políticas de dereitas en Vigo. Que non queremos que trasladen aos concellos os recortes sociais que están a facer na Xunta de Galiza. Votar a Corina Porro significa apoiar ao mesmo partido que ataca o galego, que favorece ás empresas de fóra e recorta dereitos aos máis desfavorecidos. Votar ao BNG, cuxa lista teño a honra de encabezar, é votar polo equipo da casa, polos que van defender un Vigo máis igualitario e con máis emprego, votar por un Vigo que sexa capital metropolitana e siga sendo o motor económico de Galiza.

Cando falo de comercio, falo de algo moi achegado para min. Sempre recordarei a miña nai, erguéndose ás 5 da mañá para ir vender a froita e as flores no Mercado do Calvario. O traballo dos pequenos e medianos comerciantes, que traballan numerosas horas e só teñen un día á semana para descansar sempre merecerá o meu máximo respecto. Por iso, foi un área que me supuxo unha grande satisfacción dirixir persoalmente desde a Tenencia de Alcaldía, e é un área pola que o BNG aposta no seu programa electoral para os próximos catro anos.

A concellaría de Comercio conseguiu, nestes catro anos, moitas melloras para o sector, como me teñen recoñecido os e as profesionais do sector. A partir do 2007, por fin houbo un departamento dedicado totalmente ao comercio no Concello de Vigo, xestionando esta área desde o diálogo coas asociacións de comerciantes, cando antes o único que se facía desde o Concello era o alumeado de Nadal.

Nós puxemos en marcha a reforma do Mercado do Progreso , deseñamos o proxecto para o novo Mercado do Berbés e investimos, en definitiva, en torno a catro millóns de euros entre axudas directas é subvencións ás familias con dificultades económicas para que consumiran no pequeno comercio de Vigo. (máis…)

Pasaron case catro anos desde que o BNG entrou no goberno municipal de Vigo. Catro anos de esforzo, ilusión e compromiso coa nosa cidade e co noso país. Participamos dun goberno orientado polo compromiso coa xente de Vigo e de Galiza, desde os nosos valores e principios e desde o compromiso coa cidade e o conxunto de país. Partimos da base que gobernar non é o mesmo que mandar. Gobernar é escoitar á veciñanza, atender as súas demandas, facer fronte ás súas necesidades, ser próximos aos seus problemas, ser transparentes nas nosas actuacións. Agora, chega a hora de facer balance para que a cidadanía escolla.

Fixémolo a semana pasada, nun acto conxunto cos socios de goberno. Estámolo a facer esta semana mediante diversos actos sectoriais nos cales pretendemos informar á cidadanía da nosa labor en deportes, cultura, benestar, igualdade, comercio, turismo e outras áreas.

Grazas á labor dos nosos concelleiros e concelleiras, en Vigo duplicamos os orzamentos de benestar, puxemos en marcha novas infraestruturas deportivas como as piscinas de Barreiro e da Miñoca ou o pavillón de Navia, garantimos unha programación cultural para todo o ano no Auditorio Municipal, abrimos locais de ensaio para os músicos novos e puxemos en valor o noso patrimonio, reconquistando para a cidadanía o Casco Vello como un lugar para vivir e coñecer. (máis…)

Quixera compartir con vós algunhas das reflexións que pronunciei o último día na inauguración da exposición “Vermellas, chamábanlle Rojas”, que abriu o pasado venres na Casa das Artes, grazas á labor da Concellaría de Igualdade que preside a nacionalista Iolada Veloso e do Consello Municipal da Muller. Unha exposición que pretende homenaxear, honrar e devolver o recoñecemento público ás 80 mulleres asasinadas en Galiza durante a guerra civil.

Mulleres como Ángela Iglesias Rebollar, executada xunto co seu marido en Teis por axudar aos fuxidos; como Rosario Hernández Diéguez, que vendía xornais na rúa Príncipe e foi asasinada con 16 anos. Mulleres como Carmen de Miguel Agra, que intentou fuxir de Vigo no barco “Eva” en 1937 xunto cos irmáns de Castelao e se suicidou antes de ser atrapada. Mulleres como Mercedes Núñez Tárrega, que combateu os nazis na Franza ocupada e foi deportada a un campo de concentración. Como Margarita Bilbatúa Zubeldia, que viu como eran fusilados tres irmáns dela por pertencer ao Partido Socialista. Mulleres como Urania Mella, feminista, filla do anarquista vigués Ricardo Mella, que estaría na cárcere en Gipúzkoa case ata pouco antes de morrer.

Hoxe, estas seis persoas dan nome a seis rúas de Vigo tras un acordo do pleno, a proposta do movemento feminista vigués e co impulso decidido dun goberno municipal comprometido coa recuperación da Memoria Histórica. (máis…)

Cando se achegan as eleccións, as persoas que nos dedicamos á política facemos pre-campaña e campaña electoral. Ás veces criticásenos por iso. Pero tanto eu como os meus compañeiros e compañeiras do BNG estamos convencidos de que moitos dos ataques indiscriminados cara a mal chamada “clase política” non son máis que unha forma de desacreditar a propia democracia, fomentar o conformismo e manter no poder real aos mesmos de sempre.  E pretendemos demostrar que non todos os políticos son iguais.

Volvendo ao rego. Nesta pre-campaña, que xa comezou, estamos a realizar reunións con afiliados e simpatizantes polos barrios e parroquias da cidade de Vigo, así como con distintos colectivos interesados en escoitar as nosas propostas. Teño escoitado moitas cousas nestas reunións, desde historias estarrecedoras sobre a crise (exemplo: a dunha familia que saca ao seu avó dunha residencia de anciáns para poder ter o efectivo da pensión), pasando por peticións sobre obras concretas nas parroquias, até reflexións sobre o futuro do nacionalismo e da esquerda nestes tempos difíciles.

O pasado luns, por exemplo, estiven en Comesaña, onde puidemos visitar ás mulleres que facían distintas actividades (pilates, pintura), tomar algo no bar cos veciños e veciñas e posteriormente facer a nosa reunión de traballo. (máis…)

Hai 8 días presentamos a web www.euparticipoenvigo.org . Como dixen na rolda de prensa, “non queremos gobernar desde os nosos despachos e cos nosos esquemas, senón que pretendemos saír á rúa e escoitar á xente”. De momento está ferramenta web xa ten máis de 150 ideas rexistradas, enviadas e votadas, por un total de 192 usuarios rexistrados.

Coméntovos as cinco propostas máis votadas:“prohibir espectáculos crueis cos animais e declarar Vigo cidade amiga dos seres vivos”, “facer un carril bici continuado desde Ríos até Samil”; “recuperar a Panificadora como centro cultural ao estilo do que se fai en Berlín e outras cidades europeas”, “a creación dun sistema de transporte metropolitano” e “mellorar a conexión da cidade con Peinador através de máis liñas de bus”. Cómpre dicir que a cuarta a escribín eu o día da rolda de prensa e que foi unha idea de Eudosio Álvarez mentres preparábamos o que íamos dicir (ás veces as cousas funcionan así)…

Esta ferramenta participativa facilite que os usuarios clasifiquen as ideas por barrios e parroquias. Loxicamente, os apartados con máis propostas son o Centro de Vigo e o Casco Vello, así como aquel que recolle ideas para o conxunto do concello. Pero tamén temos moitas propostas para Teis pedindo reformas para humanizar a Travesía de Vigo e tamén a zona de Guixar.  (máis…)

Comparto con vós este texto que hoxe publica, nunha versión máis reducida, o Faro de Vigo:

O sindicalismo nacionalista convocou para mañá unha folga xeral contra a reforma das pensións impulsada polo goberno de Zapatero, que vai prexudicar gravemente os traballadores e traballadoras de hoxe, que serán os xubilados de mañá. Se estudamos a situación actual da Seguridade Social decatámonos que a suposta non sustentabilidade a medio prazo do actual sistema de pensións é unha falsidade. Este ano 2010, que foi un dos peores en termos económicos,  o sistema de pensións contributivas, dotado cun fondo de reserva de 60.000 millóns de euros, continúa tendo beneficios. É un dato revelador, mais aínda se temos en conta que case o 20% da poboación activa do Estado está no paro. Se esas persoas estivesen a traballar, o superávit da caixa da Seguridade Social sería maior.

O que está en crise non é Seguridade Social senón os fondos de pensións dependentes da banca. Preténdese devaluar as pensións públicas, para que a xente se vexa obrigada a contratar plans privados, solucionando así os problemas de liquidez do capital financieiro. Isto farase pola vía de reducir boa parte das pensións públicas a niveles de subsistencia, obrigando á xente á complementalas mediante o recurso á iniciativa privada. Hoxe en día as pensións galegas son as máis baixas do Estado; moitas persoas cobran en torno a 500 ou 600 euros despois de pasar toda unha vida traballando. Segundo a reforma que propón o goberno de Zapatero reducirase a contía das pensións e aumentarán os anos que hai que traballar para poder xubilarse coa pensión completa. Unha vez máis, as mulleres, que son as que reciben as pensións máis baixas, e os mozos que están no paro serán os máis prexudicados. (máis…)

A poucos meses das eleccións municipais o goberno do Partido Popular saca da chisteira un anteproxecto de lei de Área Metropolitana, elaborado sen consenso e sen modelo de vertebración territorial. A consecuencia deste xeito de actuar do PP vai ser que van matar a Área Metropolitana antes de que naza.

O BNG, que foi a forza política que impulsou o proxecto de Área Metropolitana sendo alcalde Lois Pérez Castrillo, mantén a súa aposta pola creación deste organismo, pero non pode pechar os ollos e aceptar a proposta do PP. Nós queremos a Área Metropolitana, pero non así. Non podemos respaldar o panfleto electoralista que o PP acaba de presentar como anteproxecto de lei.

Pola importancia que nós lle damos a Área Metropolitana, non podemos aceptar que hipoteque o futuro dos concellos que a integran. E iso é o que pasaría se non se modifica a proposta do Partido Popular. (máis…)

Crise económica. Dúas palabras que definen claramente este 2010 que esgota os seus días. As consecuencias das erradas políticas neoliberais que no ano 2009 xa deixaron sentir a súa dureza, foron neste ano aínda moito máis severas. Os 30.000 parados rexistrados na nosa cidade e os 60.000 que hai na comarca son cifras suficientemente elocuentes para avaliar a gravidade da situación pola que estamos a pasar.

A crise económica azouta con forza e faino sobre os sectores máis desfavorecidos e a clase traballadora. Recortes nos dereitos laborais e nas prestacións salariais, unha reforma laboral que se fai á marxe dos sindicatos e a reforma das pensións que está en marcha. Estas foron as medidas que o goberno do PSOE impuxo neste ano como solución á crise. E fíxoo coa crítica hipócrita dun Partido Popular que cala e non di cales son ás súas receitas para saír da difícil situación que atravesamos. Posiblemente non fala, porque non ten moito que dicir. O exemplo témolo no goberno do PP na Xunta. O señor Alberto Núñez Feijóo, que prometeu como candidato resolver todos os problemas que tiñamos en 45 días, non puxo aínda nin unha soa medida eficaz enriba da mesa contra a crise. Non adopta solucións para a xeración de emprego e reduce os recursos destinados aos servizos sociais. Porén a súa política está a ter un dos seus eixos na privatización dos servizos públicos como a sanidade e aí está, por exemplo, a privatización do novo hospital de Vigo. (máis…)