Facer balance dun ano como o de 2011 para un representante dunha forza política sensible coas persoas máis desfavorecidas como é o BNG non deixa de ser doloroso. A crise económica e as súas consecuencias para multitude de familias ten sido unha constante ao longo de todo o ano. Pero a resposta dos responsables políticos nos gobernos central e autonómico tampouco impulsaron medidas que serviran para paliar a situación.

No ámbito estatal, as políticas postas en marcha polo PSOE, que culminaron coa antidemocrática reforma constitucional do pasado mes de agosto, serviron para consolidar un sistema neoliberal ao servizo dos mercados e dos ditados de Merkel e Sarkozy. Ademais, baixo o pretexto de reducir gastos e fomentar a política de austeridade, decidiron aplicar un forte recorte das prestacións e os servizos sociais que non fixo máis que aumentar a situación de precariedade e inestabilidade de boa parte da poboación.

Pero o 2011 tamén trouxo, tras as eleccións xerais do 20 de novembro, a confirmación da presenza do BNG no Parlamento estatal. Os nosos representantes seguirán sendo a voz de Galiza en Madrid, a voz que defenderá os intereses dos galegos e galegas e que manterá o forte compromiso coa solución máis acaída aos problemas dos nosos sectores produtivos.

Se a xestión do goberno estatal serviu para empeorar as condicións de vida dos traballadores e traballadoras, o goberno do PP na Xunta tampouco achegou ningunha solución aos problemas de Galiza. Pola contra, os máis de dous anos e medio dos populares ao fronte do goberno galego só serviron para certificar o fracaso máis absoluto das políticas de Núñez Feijóo.

Precisamente baixo a súa presidencia, Galiza tense situado como a comunidade con maior incremento do paro, ao tempo que ten posto en marcha os recortes máis inxustos da historia democrática, ao afectar aos dos piares da nosa sociedade, como son a sanidade e os servizos sociais e o ensino. Profesorado, infraestruturas escolares, axudas de emerxencia social, servizo de asistencia no fogar ou plans concertados son algúns exemplos nos que a Xunta do PP aplicou a tesoira.

En Vigo as consecuencias da crise tamén se deixan notar: Arredor de 31.000 persoas en situación de desemprego e 600 desafiuzamentos ao longo deste ano e máis de 5.000 familias que precisan axudas para libros e comedor configuran a radiografía dunha cidade que necesita unha aposta decidida pola xeración de emprego e os servizos sociais. Diante desta situación cómpre priorizar onde se van gastar os cartos dos vigueses e viguesas por riba das humanizacións. En definitiva, hai que priorizar as persoas por riba das baldosas e atender as necesidades reais da cidadanía, máis alá do que simplemente queda bonito.

Na nosa cidade o 2011 tamén foi o último ano de goberno de BNG e PSOE, do que queda unha importante pegada nos eidos deportivo, cultural, e deportivo, sen esquecer o esforzo que fixemos no Casco Vello. Tras as eleccións municipais de maio e na última metade do ano, constatouse que o PSOE está ao fronte dun goberno en minoría e que é incapaz de poñer rumbo á situación que atravesa a cidade. Resultan preocupantes os recortes que na participación democrática estableceu o alcalde da cidade, impedindo a intervención de colectivos no pleno; afogando a colectivos sociais que manifestan a súa crítica e mesmo incumprindo acordos plenarios.

Neste 2012, os concelleiros e concelleira nacionalistas mantemos o noso compromiso de traballar en beneficio da cidade, porque quedan moitos asuntos pendentes aos que aos facer fronte: a crise do sector naval, da automoción, do pequeno e mediano comercio, e o escandaloso aumento do paro, así como o servindo de garante ao funcionamento democrático deste concello.

Curiosamente, PP e PSOE únense para introducir na constitución, que ata agora era intocable ata para garantir na práctica a igualdade entre homes e mulleres, unha postura ideolóxica determinada, claramente liberal e de dereitas, supeditada ao ditado dos mercados financeiros e os ditados de Merkel e Sarkozy.
Pero ademais é unha vergonza política que non expliquen á xente o que realmente significa esta reforma constitucional que se fixo en pleno mes de agosto ás agochadas. Fronte a este escurantismo de PP e PSOE, o BNG di non a esta reforma da constitución e ademais preocúpase por informar á cidadanía do que realmente vai supoñer esta reforma para todos e todas nós: Con esta reforma da constitución, PP e PSOE consolidan o estado neoliberal, as políticas privatizadoras e de recorte dos servizos públicos básicos.

Para milleiros de persoas na nosa cidade, a palabra emprego é unha preocupación constante. Unha palabra que provoca anguria e mesmo pesadelos. Non podemos ficar de brazos cruzados ante esta situación, unha situación provocada por unha crise económica que están a pagar aqueles e aquelas que non a provocaron, como se denunciou nas mobilizacións do 1 de maio. Para o BNG de Vigo, a aposta polo emprego é algo vital, a diferencia doutras forzas políticas que falan de emprego pero non explican cales son as súas propostas, como o Partido Popular da señora Corina Porro.

Non podemos esquecernos das familias que teñen practicamente a todos os seus membros sen traballo (o outro día, nunha reunión en Comesaña comentábanme o caso dunha familia na que a nai e o pai perderon o traballo, os fillos estaban buscando o primeiro emprego, e tiveron que retirar ao avó dunha residencia para a terceira idade na que estaba para sobrevivir coa súa pensión). Tampouco podemos esquecernos dos mozos e das mozas que demandan a súa primeira oportunidade no mundo do traballo, ao saír da Universidade ou dos ciclos de Formación Profesional.

O noso compromiso é a posta en marcha dun plano de emprego municipal a dous anos (2012 e 2013) que cre postos de traballo vinculados a pequenas obras e servizos municipais. (máis…)

Que opina a candidata do PP vigués, Corina Porro, sobre o espolio da caixa galega? Que opina sobre o feito de que o seu partido se abstivese na votación do decreto do goberno que condena á nova caixa galega á perda da súa condición de entidade semipública, no mellor dos casos? Que opina sobre o risco real de que nin sequera poidamos “salvar os mobles” e manter unha entidade galega, aínda que sexa mediante un banco asociado?

Até o de agora, sobre este tema, e sobre outros temas relevantes da cidade, a candidata popular non opina. Bendice o que faga o Partido Popular, que en Galiza asegura estar preocupado pola nosa caixa, mentres en Madrid dá carta branca a un decreto feito para entregar o aforro dos galegos e galegas á banca privada. Na mesma liña de evitar asumir responsabilidades, pero desde o outro partido estatal, vemos como hoxe o ministro José Blanco asegura que os problemas da caixa derivan da fusión e non do decreto. Todo o mundo sabe que o decreto do Banco de España o que pretende é rematar coas caixas de aforro para entregarllas á banca privada, diga o que diga o ministro de Fomento.

Como dixen o venres en rolda de prensa: os galegos temos dereito a ter caixas de aforro, como van seguir tendo cataláns e vascos. (máis…)

Este luns o pleno suspendeuse antes de tempo por mor das protestas das traballadoras da limpeza, co cal o BNG quedou sen presentar varias mocións de importante contido. Unha delas tiña a ver coa nosa preocupación polos distintos recurtes sociais que se veñen producindo, tanto desde o goberno central como desde a Xunta de Galiza.

Ademais da nosa crítica á reforma das pensións e outras medidas de axuste, os nacionalistas estamos fondamente preocupados pola desprotección na que se van atopar moitas persoas que viven por baixo do limiar da pobreza, na que se atopan no noso país máis de 600.000 persoas. Non obstante, o número de persoas perceptoras da renda de integración social de Galiza (RISGA) é menor de 5.000 e os orzamentos elaborados pola Xunta de Galiza para 2011, malia recoñecer que vai haber un incremento de solicitudes do 18%, para 2011, conxelaron a contía total.

Debemos prestar atención ao que iso significa: recoñécese que vai haber persoas con dificultades moi graves para comprar comida ou pagar o aluguer e a pesar diso non se dotan máis fondos. (máis…)

Comparto con vós este texto que hoxe publica, nunha versión máis reducida, o Faro de Vigo:

O sindicalismo nacionalista convocou para mañá unha folga xeral contra a reforma das pensións impulsada polo goberno de Zapatero, que vai prexudicar gravemente os traballadores e traballadoras de hoxe, que serán os xubilados de mañá. Se estudamos a situación actual da Seguridade Social decatámonos que a suposta non sustentabilidade a medio prazo do actual sistema de pensións é unha falsidade. Este ano 2010, que foi un dos peores en termos económicos,  o sistema de pensións contributivas, dotado cun fondo de reserva de 60.000 millóns de euros, continúa tendo beneficios. É un dato revelador, mais aínda se temos en conta que case o 20% da poboación activa do Estado está no paro. Se esas persoas estivesen a traballar, o superávit da caixa da Seguridade Social sería maior.

O que está en crise non é Seguridade Social senón os fondos de pensións dependentes da banca. Preténdese devaluar as pensións públicas, para que a xente se vexa obrigada a contratar plans privados, solucionando así os problemas de liquidez do capital financieiro. Isto farase pola vía de reducir boa parte das pensións públicas a niveles de subsistencia, obrigando á xente á complementalas mediante o recurso á iniciativa privada. Hoxe en día as pensións galegas son as máis baixas do Estado; moitas persoas cobran en torno a 500 ou 600 euros despois de pasar toda unha vida traballando. Segundo a reforma que propón o goberno de Zapatero reducirase a contía das pensións e aumentarán os anos que hai que traballar para poder xubilarse coa pensión completa. Unha vez máis, as mulleres, que son as que reciben as pensións máis baixas, e os mozos que están no paro serán os máis prexudicados. (máis…)

Estamos afeitos a escoitar promesas e compromisos dos responsables do Partido Popular e do PSOE para dar resposta ás vellas reivindicacións da cidade. Ano tras ano, os uns e os outros, reiteran a súa disposición a saldar esas débedas, pero a realidade e teimuda, o tempo pasa e os proxectos non avanzan. Os compromisos esvaécense cando as promesas deben facerse realidade, que é na elaboración dos orzamentos.

Coñecidas xa as contas da Xunta e o Estado para 2011, os investimentos que os gobernos do PP e o PSOE destinarán a Vigo son igual de decepcionantes que os de exercicios anteriores. Non hai en ningunha das dúas administracións unha aposta clara por impulsar os proxectos de infraestruturas que levamos anos reclamando, nin polas novas dotacións que precisa a cidade. As partidas para as actuacións previstas son escasas e, como ten denunciado o BNG, son a mellor proba de que unha vez máis non se van cumprir os prazos comprometidos.

Non só non cumpren senón que o que fan e deixar proxectos básicos en mans da iniciativa privada. Si o PP vai privatizar a construción e xestión do novo hospital, o PSOE sigue a súa estela e a ampliación de Rande vaina facer con financiamento privado; como consecuencia ampliarase a concesión da AP-9 e seguiremos pagando máis anos. (máis…)